Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 391

<< | หน้าที่ 391 | >>
๙. วิธุรชาดก (๕๔๖)


ว่าด้วยวิธุรบัณฑิตบำเพ็ญปัญญาบารมี


โทหฬกัณฑ์


ตอนว่าด้วยความแพ้ท้อง


(พญานาคตรัสถามนางนาควิมลามเหสีว่า)

{๘๙๓} [๑๓๔๖] “เธอมีผิวพรรณเหลือง ซูบผอม มีกำลังน้อย

เมื่อก่อน ผิวพรรณของเธอมิได้เป็นเช่นนี้เลย

น้องวิมลา พี่ถามแล้ว ขอเธอจงบอก

เวทนาในร่างกายของเธอเป็นเช่นไร”

(นางนาควิมลาทูลตอบว่า)

{๘๙๔} [๑๓๔๗] “พระองค์ผู้เป็นจอมชน ชื่อว่าความแพ้ท้อง

เป็นธรรมดาของมารดาทั้งหลายในหมู่มนุษย์

พระองค์ผู้ประเสริฐสุดในหมู่นาค

หม่อมฉันปรารถนาอย่างยิ่งซึ่งดวงหทัย

ของวิธุรบัณฑิตที่นำมาได้โดยชอบธรรม พระเจ้าข้า”

(พญานาคตรัสว่า)

{๘๙๕} [๑๓๔๘] “เธอแพ้ท้องปรารถนาหทัยของวิธุรบัณฑิต

ก็จะเหมือนกับปรารถนาดวงจันทร์

และดวงอาทิตย์ หรือปรารถนาลม

เพราะว่าวิธุรบัณฑิตยากที่บุคคลจะพบได้

ใครเล่าจักนำวิธุรบัณฑิตมาในนาคพิภพนี้ได้”

๑ พระศาสดาเมื่อประทับ ณ พระเชตวัน ทรงปรารภการบำเพ็ญปัญญาบารมี ตรัสวิธุรชาดกนี้ ซึ่งมีคำ เริ่มต้นว่า เธอมีผิวพรรณเหลือง ซูบผอม มีกำลังน้อย ดังนี้เป็นต้น (ขุ.ชา.อ. ๑๐/๑๘๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka