พระไตรปิฎก

ปุณณกยักษ์ทูลว่า [๙๐๘] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ ในโลกนี้ คน บางพวกย่อมเรียกคนใดว่า เป็นบัณฑิต คนพวกอื่น กลับเรียกคนนั้นนั่นแลว่าเป็นพาล ในเรื่องนี้ คน ทั้งหลายยังกล่าวแย้งกันอยู่ ขอได้ตรัสบอกแก่ข้าพระ- องค์ พระองค์ทรงเรียกใครว่าเป็นบัณฑิต. นาคราชตรัสว่า [๙๐๙] บัณฑิตชื่อว่าวิธุระ ผู้ทำการสั่งสอน อรรถธรรมแก่พระเจ้าธนัญชัยโกรพยราช ถ้าท่านได้ ฟังได้ยินมาแล้ว ท่านจงไปนำบัณฑิตนั้นมา ครั้นท่าน ได้มาโดยธรรมแล้ว อิรันทตีธิดาของเราจงเป็นภรรยา ของท่านเถิด. [๙๑๐] ฝ่ายปุณณกยักษ์ ได้สดับพระดำรัสของ ท้าววรุณนาคราชดังนี้แล้ว ยินดียิ่งนัก ลุกขึ้นแล้ว ไปสั่งบุรุษคนใช้ของตนผู้อยู่ในที่นั้นว่า เจ้าจงนำม้า อาชาไนยที่ประกอบไว้แล้วมา ณ ที่นี้ ม้าสินธพอาชา- ไนยนั้น มีหูทั้งสองประดับด้วยทองคำ กีบหุ้มด้วย แก้วแดง มีเครื่องประดับอกล้วนแล้วด้วยทองชมพูนุท อันสุกใส. พระศาสดาตรัสว่า [๙๑๑] ปุณณกยักษ์ผู้ประดับประดาแล้ว แต่งผม และหนวดดีแล้ว ขึ้นม้าอันเป็นพาหนะของเทวดา เหาะไปในอากาศกลางหาว ปุณณกยักษ์นั้น กำหนัด