พระไตรปิฎก

กระทำด้วยการไม่ปรึกษาหารือ ย่อมเดือดร้อนในภาย หลัง. [๙๐๕] ลำดับนั้น ท้าววรุณนาคราชเสด็จเข้าไป ยังนิเวศน์ ตรัสปรึกษากับพระชายาเป็นพระคาถา ความว่า ปุณณกยักษ์มาขอลูกอิรันทตีกะเรา เราจะให้ ลูกอิรันทตี ซึ่งเป็นที่รักของเรา แก่ปุณณกยักษ์นั้น เพราะได้ทรัพย์เป็นจำนวนมากหรือ. พระนางวิมลาเทวีตรัสว่า [๙๐๖] ปุณณกยักษ์ไม่พึงได้ลูกอิรันทตีของเรา เพราะทรัพย์ เพราะสิ่งที่ปลื้มใจ แต่ถ้าปุณณกยักษ์ ได้หทัยของวิธุรบัณฑิตนำมาในนาคพิภพนี้โดยชอบ ธรรม เพราะความชอบนั้นแล เขาจะพึงได้ลูกสาว ของเรา หม่อมฉันปรารถนาทรัพย์อื่นยิ่งไปกว่าหทัย ของวิธุรบัณฑิตหามิได้. [๙๐๗] ลำดับนั้น ท้าววรุณนาคราชเสด็จออก จากนิเวศน์ แล้วตรัสเรียกปุณณกยักษ์มาตรัสว่า ท่าน ไม่พึงได้ลูกอิรันทตีของเราเพราะทรัพย์ เพราะสิ่งปลื้ม ใจ ถ้าท่านได้หทัยของวิธุรบัณฑิต นำมาในนาคพิภพ นี้โดยชอบธรรม ท่านจะพึงได้ลูกสาวของเรา เรา ปรารถนาทรัพย์อื่นยิ่งไปกว่าหทัยของวิธุรบัณฑิตหา มิได้.