พระไตรปิฎก

ภรรยาผู้ลูบไล้ด้วยจุรณจันทน์และของหอม มีผิวพรรณ ผุดผ่องดุจแต่งทองชมพูนุทว่า ดูก่อนนางผู้เจริญ ผู้ มีดวงตาอันแดงงาม มานี่เถิด จงเรียกบุตรธิดามาฟัง คำสั่งสอน นางอโนชาได้ฟังคำของสามีแล้ว ได้กล่าว กะลูกสะใภ้ผู้มีเล็บแดง มีตาอันงามว่า ดูก่อนผู้มีผิว พรรณดังดอกนิลุบลเจ้าจงไปเรียกบุตรและธิดาของเรา ผู้แกล้วกล้าสามารถเหล่านั้นมา [๙๕๖] พระมหาสัตว์ผู้รักษาธรรม ได้จุมพิต บุตรธิดาผู้มาแล้วนั้นที่กระหม่อม ไม่หวั่นไหว ครั้น เรียกบุตรธิดามาพร้อมแล้วได้กล่าวสั่งสอนว่า พระ ราชาในพระนครอินทปัตตะนี้ พระราชทานพ่อให้แก่ มาณพแล้ว พ่อพึงมีความสุขของตนเองได้เพียง ๓ วัน ตั้งแต่วันนี้ไป พ้นจากนั้นไป พ่อก็ต้องเป็นไปใน อำนาจของมาณพนั้น เขาจะพาพ่อไปตามที่เขา ปรารถนา ก็พ่อมาเพื่อสั่งสอนลูกทั้งหลาย พ่อยังไม่ได้ ทำเครื่องป้องกันให้แก่ลูกทั้งหลายแล้ว จะพึงไปได้ อย่างไร ถ้าว่าพระราชาผู้ปกครองกุรุรัฐ ผู้มีพระราช สมบัติอันน่าใคร่เป็นอันมาก ทรงต้องการกัลยาณมิตร จะพึงตรัสถามลูกทั้งหลายว่า เมื่อก่อนเจ้าทั้งหลาย ย่อมรู้เหตุเก่าๆ อะไรบ้าง พ่อของเจ้าทั้งหลายได้พร่ำ สอนอะไรไว้ในกาลก่อนบ้าง ถ้าแหละพระราชาจะพึง มีพระราชโองการตรัสว่า เจ้าทั้งปวงเป็นผู้มีอาสนะ