พระไตรปิฎก

[๙๙๒] ปุณณกยักษ์นั้น รีบวางวิธุรบัณฑิตอำ- มาตย์ผู้ประเสริฐที่สุดของชาวกุรุรัฐลงบนยอดเขา เห็น วิธุรบัณฑิตผู้มีปัญญาไม่ทรามนั่งอยู่ จึงถามว่า ท่าน อันข้าพเจ้ายกขึ้นจากเหวแล้ว วันนี้ข้าพเจ้ามีกิจที่จะ ต้องทำด้วยหทัยของท่าน ท่านจงแสดงสาธุนรธรรม ทั้งหมดนั้นแก่ข้าพเจ้าในวันนี้. วิธุรบัณฑิตกล่าวว่า [๙๙๓] ข้าพเจ้าอันท่านยกขึ้นจากเหวแล้ว ถ้า ท่านมีกิจที่จะต้องทำด้วยหทัยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะ แสดงสาธุนรธรรมทั้งหมดนี้แก่ท่านในวันนี้. [๙๙๔] ดูก่อนมาณพ ท่านจงเดินไปตามทางที่ ท่านเดินไปแล้ว ๑ จงอย่าเผาฝ่ามืออันชุ่ม ๑ อย่าได้ ประทุษร้ายในหมู่มิตร ในกาลไหนๆ ๑ อย่าตกอยู่ใน อำนาจของหญิงอสติ ๑. ปุณณกยักษ์กล่าวว่า [๙๙๕] บุคคลชื่อว่า เป็นผู้เดินไปตามทางที่ ท่านเดินไปแล้วอย่างไร บุคคลชื่อว่าเผาฝ่ามืออันชุ่ม อย่างไร บุคคลเช่นไรชื่อว่าประทุษร้ายมิตร หญิง เช่นไรชื่อว่าอสติ ข้าพเจ้าถามแล้ว ขอท่านจงบอก เนื้อความนั้น. [๙๙๖] ผู้ใดพึงเชื้อเชิญคนที่ไม่คุ้นเคยกัน ไม่ เคยพบเห็นกันแม้ด้วยอาสนะ บุรุษพึงกระทำประโยชน์