Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 337

เล่ม มมร. 64 หน้า 337 ข้อ 1008 1009 1010
ปรารถนาจะฆ่าตน และผู้ปรารถนาจะฆ่าเขา จะพึง ให้บุคคลผู้ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้ตนอย่างไรเล่า กรรม นั้นย่อมไม่สำเร็จประโยชน์เลย. วิธุรบัณฑิตทูลว่า [๑๐๐๘] ข้าแต่พระยานาคราช วิมานของฝ่า พระบาทนี้เป็นของไม่เที่ยงแต่เป็นเช่นกับของเที่ยง ฤทธิ์ ความรุ่งเรือง พระกำลังกาย พระวิริยภาพและ การเสด็จอุบัติในนาคพิภพ ได้มีแล้วแก่ฝ่าพระบาท ข้าพระองค์ขอทูลถามเนื้อความนั้น กะฝ่าพระบาท วิมานนี้ทรงได้มาอย่างไรหนอ วิมานนี้ฝ่าพระบาท ทรงได้มาเพราะอาศัยอะไร หรือเป็นของเกิดขึ้นตาม ฤดูกาล ฝ่าพระบาททรงกระทำเอง หรือเทวดาทั้งหลาย ถวายแก่พระองค์ ข้าแต่พระยานาคราช ขอฝ่าพระ- บาทตรัสบอกเนื้อความนี้แก่ข้าพระองค์ ตามที่ฝ่า- พระบาทได้วิมานมาเถิด พระเจ้าข้า. ท้าววรุณตรัสว่า [๑๐๐๙] วิมานนี้ เราจะได้มาเพราะอาศัยอะไร ก็หามิได้ เกิดขึ้นตามฤดูกาลก็หามิได้ เรามิได้กระทำ เอง แม้เทวดาทั้งหลายก็มิได้ให้ แต่วิมานนี้เราได้มา ด้วยบุญกรรมอันไม่ลามกของตนเอง. วิธุรบัณฑิตทูลว่า [๑๐๑๐] ข้าแต่พระยานาคราช อะไรเป็นวัตร ของฝ่าพระบาท และอะไรเป็นพรหมจรรย์ของฝ่าพระ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka