พระไตรปิฎก

พระนางวิมลาตรัสว่า [๑๐๒๒] ดูก่อนบัณฑิต คำนั้นถูกอย่างที่ท่านพูด ท่านพูดจริง นักโทษประหารไม่พึงกราบไหว้เพชฌฆาต หรือเพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นักโทษประหารกราบไหว้ ตน อย่างไรหนอนรชน จะพึงกราบไหว้บุคคลผู้ ปรารถนาจะฆ่าตน และผู้ปรารถนาจะฆ่าเขา จะพึงให้ บุคคลผู้ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้อย่างไรเล่า กรรมนั้นย่อม ไม่สำเร็จประโยชน์เลย. วิธุรบัณฑิตทูลว่า [๑๐๒๓] ข้าแต่พระนางเจ้านาคกัญญา วิมาน ของพระองค์นี้เป็นของไม่เที่ยง แต่เป็นเช่นกับของ เที่ยง ฤทธิ์ ความรุ่งเรือง พระกำลังกาย พระวิริยภาพ และการเสด็จอุบัติในนาคพิภพไม่มีแล้วแก่ฝ่าพระบาท ข้าพระองค์ขอทูลถามเนื้อความนั้น กะฝ่าพระบาท วิมานนี้ฝ่าพระบาทได้มาอย่างไรหนอ วิมานนี้ฝ่าพระ- บาทได้มาเพราะอาศัยอะไร หรือเป็นของเกิดขึ้นตาม ฤดูกาล ฝ่าพระบาททรงกระทำเอง หรือเทวดาทั้งหลาย ถวายฝ่าพระบาท ข้าแต่พระนางเจ้านาคกัญญา ขอ ฝ่าพระบาทตรัสบอกเนื้อความนี้แก่ข้าพระองค์ ตามที่ ฝ่าพระบาทได้วิมานเถิด พระเจ้าข้า. พระนางวิมาลาตรัสว่า [๑๐๒๔] วิมานนี้ ฉันจะได้มาเพราะอะไรก็หา มิได้ เกิดขึ้นตามฤดูกาล ก็หามิได้ ฉันมิได้กระทำเอง แม้เทวดาทั้งหลายก็มิได้ให้ แต่วิมานนี้ฉันได้มาด้วยบุญ กรรมอันไม่ลามกของตนเอง.