พระไตรปิฎก

เทาความมืดของโลกทั้งปวง เช่นนี้นั้นของเราไม่มี ผู้ นี้คือวิธุรบัณฑิตมาถึงแล้ว จะทำความสว่างไสวให้ แก่พระน้อง เชิญพระน้องตั้งหทัยฟังคำของท่าน การ ที่จะได้เห็นท่านอีกเป็นการหาได้ยาก. [๑๐๒๐] พระนางวิมาลา ทอดพระเนตรเห็น วิธุรบัณฑิต ผู้มีปัญญากว้างขวางดังแผ่นดินนั้นแล้ว มีพระทัยยินดีโสมนัส ทรงยกพระองคุลีทั้ง ๑๐ ขึ้น อัญชลี และตรัสกะวิธุรบัณฑิตผู้เป็นนักปราชญ์ ประเสริฐสุดของชาวกุรุรัฐว่า ท่านเป้นมนุษย์มาเห็น พิภพของนาคที่ตนไม่เคยเห็น เป็นผู้ถูกภัยคือความตาย คุกคาม เป็นผู้ไม่กลัว และไม่อภิวาท อาการเช่นนี้ดู เหมือนจะไม่มีแก่ผู้มีปัญญา. วิธุรบัณฑิตทูลว่า [๑๐๒๑] ข้าแต่พระนางเจ้านาคี ข้าพระองค์ เป็นผู้ไม่กลัว และไม่เป็นผู้อันภัยคือความตายคุกคาม นักโทษประหารไม่พึงไหว้เพชฌฆาต หรือเพชฌฆาต ก็ไม่พึงให้นักโทษประหารกราบไหว้ตน อย่างไรหนอ นรชนจะพึงกราบไหว้ บุคคลผู้ที่ปรารถนาจะฆ่าตน และผู้ปรารถนาจะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้ที่ตนจะฆ่า กราบไหว้ตนอย่างไรเล่า กรรมนั้นย่อมไม่สำเร็จ ประโยชน์พระเจ้าข้า.