Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 345

เล่ม มมร. 64 หน้า 345 ข้อ 1030 1031 1032 1033
พระนางวิมลาตรัสว่า [๑๐๓๐] ท่านเป็นอำมาตย์ของพระราชาผู้ประ- เสริฐสุดพระองค์ใด พระราชาผู้ประเสริฐสุดพระองค์ นั้น พรากจากท่านแล้ว ย่อมจะทรงเศร้าโศกแน่แท้ที่ เดียว คนผู้ถูกความทุกข์ ครอบงำก็ดี คนผู้ป่วยหนักก็ ดี ได้สมาคมกับท่านแล้วพึงได้ความสุข. วิธุรบัณฑิตทูลว่า [๑๐๓๑] ข้าแต่พระนางเจ้านาคี ฝ่าพระบาท ตรัสธรรมของสัตบุรุษทั้งหลาย ซึ่งเป็นบทอันแสดง ประโยชน์ล้ำเลิศ ที่นักปราชญ์ประพฤติดีแล้วโดยแท้ ก็คุณวิเศษของบุคคลผู้มีปัญญาเช่นข้าพระองค์ ย่อม ปรากฏในเมื่อมีภัยอันตรายเช่นนี้แหละ พระเจ้าข้า. พระนางวิมลาตรัสว่า [๑๐๓๒] ขอท่านจงบอกแก่ฉัน ปุณณกยักษ์นี้ได้ ท่านมาเปล่า ๆ หรือขอท่านจงบอกแก่ฉัน ปุณณกยักษ์ นี้ชนะในการเล่นสกาจึงได้ท่านมา ปุณณกยักษ์นี้ กล่าวว่าได้มาโดยธรรม ท่านถึงเงื้อมมือของปุณณก- ยักษ์นี้ได้อย่างไร. วิรุธบัณฑิตทูลว่า [๑๐๓๓] ปุณณกยักษ์นี้ เล่นสกาชนะพระราชา ของข้าพระองค์ผู้เป็นอิสราธิบดีในอินทปัตตะนครนั้น พระราชาพระองค์นั้น อันปุณณกยักษีชนะแล้ว ได้ ทรงพระราชทานข้าพระองค์แก่ปุณณกยักษ์นี้ ข้าพระ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka