Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 448

เล่ม มมร. 64 หน้า 448 ข้อ 1044
จงยกข้าพเจ้าขึ้นโดยเร็ว ถ้าท่านมีกิจที่ต้องทำ ด้วยหทัยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะแสดงสาธุนรธรรมทั้ง ปวงนี้แก่ท่านในวันนี้. ปุณณกยักษ์ได้ฟังดังนั้น จึงดำริว่า ได้ยินว่า ธรรมนี้จักเป็นธรรมที่ บัณฑิตยังมิเคยแสดงแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เอาเถอะเราจักยกบัณฑิตขึ้น ฟังสาธุนรธรรมเสียก่อน ดังนี้แล้วจึงยกพระมหาสัตว์ขึ้นเชิญให้นั่งบนยอดเขา บรรพต พระศาสดาเมื่อจะประกาศเนื้อความนั้นจึงตรัสพระคาถาว่า ปุณณกยักษ์นั้น รีบยกวิธุรบัณฑิตอำมาตย์ผู้ ประเสริฐที่สุดของชาวกุรุรัฐวางลงบนยอดเขา เห็น วิธุรบัณฑิตผู้มีปัญญาไม่ทรามนั่งอยู่ จึงถามว่าท่านอัน ข้าพเจ้ายกขึ้นจากเหวแล้ว วันนี้ข้าพเจ้ามีกิจที่จะต้อง ทำด้วยหทัยของท่าน ท่านจงแสดงสาธุนรธรรมทั้งหมด นั้นให้ปรากฏแก่ข้าพเจ้าในวันนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสฺสฎฺํ แปลว่า เป็นผู้ได้ความโล่งใจ. บทว่า สเมกฺขิยาน แปลว่า เห็นแล้ว. บทว่า สาธุ นรสฺส ธมฺมา ได้แก่ ธรรมดีของนรชน คือ ธรรมงาม. พระมหาสัตว์จึงกล่าวว่า ข้าพเจ้าอันท่านยกขึ้นจากเหวแล้ว ถ้าท่านมีกิจที่ จะต้องทำด้วยหทัยของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะแสดงสาธุ- นรธรรมทั้งหมดนี้แก่ท่านในวันนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สมุฏฺิโต๑ ตฺยสฺมิ ความว่า ข้าพเจ้า เป็นผู้อันท่านยกขึ้นแล้ว. ๑. บาลีว่า สมุทฺธโต.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka