พระไตรปิฎก

เหตุไรจึงไม่กลัวและไม่ถวายบังคมดิฉันเล่า อาการที่ ทำเช่นนี้ ดูเหมือนไม่ใช่อาการของผู้มีปัญญา. วิธุรบัณฑิตกราบทูลเป็นคาถาว่า ข้าแต่พระนางเจ้านาคี ข้าพระองค์เป็นผู้ไม่กลัว และไม่เป็นผู้อันภัยคือความตายคุกคาม นักโทษประ- หารไม่พึงไหว้เพชฌฆาต หรือเพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นัก โทษประหารกราบไหว้ตน อย่างไรหนอ นรชนจะ กราบไหว้บุคคลผู้ที่ปรารถนาจะฆ่าตน และผู้ปรารถนา จะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้ตน อย่างไรเล่า กรรมนั้นย่อมไม่สำเร็จประโยชน์ พระ- เจ้าข้า. พระนางวิมลาตรัสว่า ดูก่อนบัณฑิต คำนั้นถูกอย่างที่ท่านพูด ท่านพูด จริง นักโทษประหารไม่พึงกราบไหว้เพชฌฆาต หรือ เพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นักโทษประหารกราบไหว้ตน อย่างไรหนอนรชน จึงจะกราบไหว้บุคคลผู้ปรารถนา จะฆ่าตน และผู้ปรารถนาจะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้ ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้เล่า กรรมนั้น ย่อมไม่สำเร็จ ประโยชน์เลย. ลำดับนั้น พระมหาสัตว์ เมื่อจะทำปฏิสันถารกับพระนางวิมลาเทวี จึงทูลเป็นคาถาว่า