Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 469

เล่ม มมร. 64 หน้า 469 ข้อ 1044
พระนางวิมลาเทวีตรัสว่า ดูก่อนบัณฑิต ในนาคพิภพนี้ไม่มีสมณพราหมณ์ ที่เราจะพึงถวายข้าวและน้ำเลย ดิฉันถามแล้ว ขอ ท่านจงบอกเนื้อความนั้นแก่ฉัน ตามที่ดิฉันจะพึงได้ ครอบครองวิมานนี้ ต่อไปเถิด. พระมหาสัตว์ทูลว่า ข้าแต่พระนางเจ้านาคี ก็นาคทั้งหลายที่เป็น พระโอรส พระธิดา พระสวามี ทั้งพระญาติ พระมิตร และข้าเฝ้าของฝ่าพระบาท ซึ่งเกิดในนาคพิภพนี้ มี อยู่ ขอฝ่าพระบาทจงเป็นผู้ไม่ประทุษร้าย ในนาคมี พระโอรสเป็นต้นเหล่านั้น ด้วยพระกาย และพระวาจา เป็นนิตย์ ฝ่าพระบาทจงทรงรักษาความไม่ประทุษร้าย ด้วยพระกายและพระวาจาอย่างนี้ ฝ่าพระบาททรง สถิตอยู่ในวิมานนี้ ตลอดพระชนมายุแล้ว จักเสด็จไป สู่เทวโลก อันสูงส่งกว่านาคพิภพนี้ พระเจ้าข้า. พระนางวิมลาเทวีตรัสว่า ท่านเป็นอำมาตย์ของพระราชาผู้ประเสริฐสุด พระองค์ใด พระราชาผู้ประเสริฐสุด พระองค์นั้น พรากจากท่านแล้ว ย่อมจะทรงเศร้าโศกแน่แท้ทีเดียว คนผู้ถูกความทุกข์ครอบงำก็ดี คนผู้ป่วยหนักก็ดี ได้ สมาคมกับท่านแล้ว พึงได้รับความสุข.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka