พระไตรปิฎก

ของเช่นนี้แลสมควรจะพระราชทาน สมควรแก่พวก พราหมณ์ ข้าแต่พระเจ้าสัญชัย ไฉนพระเวสสันดร ราชโอรส ผู้เป็นพระราชาโดยสืบพระวงศ์ของพระองค์ ผู้ผดุงสีพีรัฐ จึงทรงพระราชทานพระยาคชสารไป ถ้า พระองค์จักไม่ทรงทำตามถ้อยคำของชนชาวสีพี ชน ชาวสีพีก็เห็นจักทำพระองค์พร้อมด้วยพระราชโอรสไว้ ในเงื้อมมือ. พระเจ้าสัญชัยทรงมีพระดำรัสว่า [๑๐๖๐] ถึงชนบทจะไม่มี และแม้แว่นแคว้นจะ พินาศไปก็ตามเถิด เราไม่พึงขับไล่พระราชบุตรผู้ไม่ มีโทษจากแว่นแคว้นของตนตามคำของชาวสีพี เพราะ พระราชบุตรเกิดจากอกของเรา ถึงชนบทจะไม่มี และ แม้แว่นแคว้นจะพินาศไปก็ตามเถิด เราก็ไม่พึงขับไล่ พระราชบุตรผู้ไม่มีโทษจากแว่นแคว้นของตน ตาม คำของชาวสีพี เพราะพระราชบุตรเกิดแต่ตัวเรา อนึ่ง เราไม่พึงประทุษร้ายในพระราชบุตรนั้น เพราะเธอมี ศีลและวัตรอันประเสริฐ แม้คำติเตียนจะพึงมีแก่เรา และเราจะพึงประสบบาปเป็นอันมาก เราจะให้ฆ่า พระเวสสันดรบุตรของเราด้วยศาสตราอย่างไรได้. ชาวสีพีกราบทูลว่า [๑๐๖๑] พระองค์อย่าได้รับสั่งให้ฆ่าพระเวส- สันดรนั้นด้วยท่อนไม้หรือศาสตราเลย ทั้งพระเวส- สันดรนั้นก็ไม่ควรแก่เครื่องพันธนาการ แต่จงทรง