พระไตรปิฎก

พระราชทานช้างตัวประเสริฐแล้ว เสียงอื้ออึงน่ากลัว เป็นอันมากก็เป็นไปในนครนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า [๑๐๕๘] พวกคนที่มีชื่อเสียง พระราชบุตร พวก พ่อค้าชาวนา พวกพราหมณ์ กองช้าง กองม้า กอง รถ กองราบ ชาวนิคม ชาวสีพีทั้งสิ้นมาประชุม พร้อมกัน พวกเหล่านั้นเห็นพวกพราหมณ์นำพระยา ช้างไป ก็กราบทูลแด่พระเจ้ากรุงสัญชัยว่า ข้าแต่ พระองค์ผู้สมมติเทพ แว่นแคว้นของพระองค์ถูกกำจัด แล้ว เหตุไรพระเวสสันดรโอรสของพระองค์ จึง พระราชทานช้างตัวประเสริฐของชาวเราทั้งหลาย อัน ชาวแว่นแคว้นสักการะบูชา ไฉนพระเวสสันดรราช- โอรสจึงพระราชทานพระยากุญชรของชาวเราทั้งหลาย อันมีงางอนงามแกล้วกล้า สามารถรู้จักเขตแห่งยุทธวิธี ทุกอย่าง เป็นช้างเผือกขาวผ่อง ประเสริฐสุด ปก คลุมด้วยผ้ากัมพลเหลือง กำลังซับมัน สามารถย่ำยี ศัตรูได้ ฝึกดีแล้ว พร้อมทั้งวาลวิชนีมีสีขาว เช่น ดังเขาไกรลาศ ไฉนพระเวสสันดรราชโอรสจึงพระ- ราชทานพระยาช้างราชพาหนะซึ่งเป็นยานชั้นเลิศ เป็น ทรัพย์อย่างประเสริฐพร้อมทั้งฉัตรขาว เครื่องลาด หมอช้าง และคนเลี้ยงช้างแก่พวกพราหมณ์. [๑๐๕๙] พระเวสสันดรโอรสนั้นควรจะพระ- ราชทาน ข้าว น้ำ ผ้านุ่งผ้าห่มและที่นั่งที่นอน สิ่ง