พระไตรปิฎก

พระศาสดาตรัสว่า [๑๐๗๑] พระราชาตรัสตักเตือนพระมัทรีผู้มี ความงาม ทั่วสรรพางค์ว่า ทรัพย์อย่างใดอย่างหนึ่ง ที่พี่ให้แก่พระน้องนาง และสิ่งของที่ควรสงวนอัน เป็นของพระน้องนาง คือ เงิน ทอง แก้วมุกดาหรือ แก้วไพฑูรย์ มีอยู่เป็นอันมาก และทรัพย์ฝ่ายพระบิดา ของพระน้องนาง ควรเก็บไว้ทั้งหมด. [๑๐๗๒] พระนางมัทรีราชบุตรีผู้มีความงามทั่ว สรรพางค์ได้ทูลถามพระเวสสันดรนั้นว่า ข้าแต่ พระองค์ผู้ประเสริฐ หม่อมฉันจะเก็บไว้ที่ไหน หม่อม ฉันทูลถามแล้ว ขอพระองค์ได้โปรดตรัสบอกเนื้อ ความนั้นเถิด. พระเวสสันดรตรัสว่า [๑๐๗๓] ดูก่อนพระน้องมัทรี พึงให้ทานใน ท่านผู้ศีลตามสมควร เพราะที่พึ่งของสัตว์ทั้งปวงยิ่ง ไปกว่าทานไม่มี. [๑๐๗๔] ก่อนพระน้องมัทรี เธอพึงเอาใจใส่ใน ลูกทั้งสอง ในพระชนนีและพระชนกของพี่ อนึ่ง ผู้ใด พึงตกลงปลงใจว่าจะเป็นพระสวามีพระน้องนาง เธอ พึงบำรุงผู้นั้นโดยเคารพ ถ้าไม่มีใครมาตกลงปลงใจ เป็นพระสวามีพระน้องนาง เพราะพระน้องนางกับพี่ จะต้องพลัดพรากจากกัน พระน้องนางจงแสวงหา พระสวามีอื่นเถิด อย่าลำบากเพราะจากพี่เลย.