พระไตรปิฎก

ราชบุรุษกราบทูลว่า [๑๐๖๗] พวกคนที่มีชื่อเสียง พระราชบุตร พ่อค้า ชาวนา พราหมณาจารย์ พวกกองช้าง กอง ม้า กองรถ กองเดินเท้า พากันติเตียนเพราะพระ- ราชทานพระยาช้างพระที่นั่งต้น เหตุนั้นเขาจึงขับไล่ พระองค์ พระเจ้าข้า. พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๐๖๘] เราจะให้หทัย ให้จักษุ เงิน ทอง แก้ว มุกดา แก้วไพฑูรย์ หรือแก้วมณี เป็นทรัพย์ภายนอก ของเรา จะเป็นอะไรไปเมื่อยาจกมาถึง เราเห็นแล้ว ก็จงให้แขนขวาแขนซ้าย ไม่หวั่นไหวเลย ใจของเรา ยินดีในทาน ชาวสีพีทั้งปวงจงขับไล่ จงฆ่าเราเสีย หรือจะตัดเราให้เป็นเจ็ดท่อนก็ตามเถิด เราจักไม่งด การให้ทานเลย. ราชบุรุษกราบทูลว่า [๑๐๖๙] ชาวสีพีและชาวนิคมประชุมกันกล่าว อย่างนี้ว่า พระเวสสันดรผู้มีวัตรงาม จงเสด็จไปสู่ อารัญชรคีรีทางฝั่งแม่น้ำโกนติมารา ตามทางที่พระ- ราชาผู้ถูกขับไล่เสด็จไปนั้นเถิด. พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๐๗๐] เราจักไปตามทางที่พระราชาผู้มีโทษ เสด็จไป ขอให้ท่านทั้งหลายจงงดแก่เราคืนและวัน หนึ่งพอให้เราได้ให้ทานก่อนเถิด.