พระไตรปิฎก

[๑๐๘๓] เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐให้เจริญ จะเสด็จออก วณิพกเหล่านั้นเป็นดังคนเมา คนเหน็ด เหนื่อย ลงนั่งปรับทุกข์กันว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพีพากันขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีผิดเสียจาก แว่นแคว้น ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้ที่ให้ผล ต่าง ๆ เสีย ฉะนั้น ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพี พากันขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีความผิดเสียจากแว่น- แคว้น ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้อันทรงผล ต่างๆ ฉะนั้น ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพีพากัน ขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีความผิดเสียจากแว่นแคว้น ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้อันให้สิ่งที่ต้องการทุก อย่าง ฉะนั้น ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพีพากัน ขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีความผิดเสียจากแว่นแคว้น ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้อันนำรสที่ต้องการทุก อย่างมาให้ ฉะนั้น เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐจะ เสด็จออก ทั้งคนแก่ เด็ก และคนปานกลางต่างพากัน ประคองแขนทั้งสองร้องไห้คร่ำครวญ เมื่อพระมหา- ราชาผู้ผดุงสีพีรัฐจะเสด็จออก พวกโหรหลวง พวก ขันที มหาดเล็กและเด็กชาต่างก็ประคองแขนทั้งสอง ร้องไห้คร่ำครวญ เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐจะ เสด็จออก แม้หญิงทั้งหลายที่มีอยู่ในพระนครนั้นต่าง ร้องไห้คร่ำครวญ สมณพราหมณ์และวณิพก ต่างก็ ประคองแขนร้องไห้คร่ำครวญว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย