พระไตรปิฎก

พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๑๑๔] สหายทั้งหลายเอ๋ย ข้าพเจ้ามีความสุข ไม่มีโรคาพาธ ข้าพเจ้าไม่มีความทุกข์ อนึ่ง พระราช บิดาของเราก็ทรงปราศจากพระโรคาพาธ และชาวสีพี ก็สุขสำราญดี เพราะข้าพเจ้าได้ให้พระยาเศวตกุญชร- คชาธารอันประเสริฐสุด มีงางอนงามดังงอนไถ มี กำลังแกล้วกล้าสามารถ รู้เขตชัยภูมิแห่งสงครามทั้ง ปวง อันลาดด้วยผ้ากัมพลเหลือง เป็นช้างซับมันอาจ ย่ำยีศัตรูได้ มีงางาม พร้อมทั้งพัดวาลวิชนี เป็นช้าง เผือกขาวผ่องดังเขาไกรลาส พร้อมทั้งเศวตฉัตรและ เครื่องปูลาด ทั้งหมอช้างและควาญช้าง เป็นยานอัน เลิศ เป็นราชพาหนะ เราได้ให้แก่พราหมณ์ เพราะ เหตุนั้น ชาวนครสีพีพากันโกรธเคืองข้าพเจ้า ทั้ง พระราชธิดาก็ทรงกริ้วขับไล่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไป เขาวงกต สหายทั้งหลาย ขอท่านทั้งหลายจงให้ ข้าพเจ้าทราบโอกาสอันเป็นที่อยู่ในป่าเถิด. พระเจ้าเจตราชทูลว่า [๑๑๑๕] ข้าแต่พระมหาราช พระองค์เสด็จมา ดีแล้ว พระองค์มิได้เสด็จมาร้ายเลย พระองค์ผู้เป็น อิสราธิบดีเสด็จมาถึงแล้วขอจงตรัสบอกพระประสงค์ สิ่งซึ่งมีอยู่ในพระนครนี้ ข้าแต่พระมหาราช ขอเชิญ เสวยสุธาโภชนาหารข้าวสาลี ผักดอง เหง้านั้น น้ำผึ้ง