พระไตรปิฎก

[๑๑๑๐] เทพเจ้าทั้งหลายมาช่วยย่นมรรคาให้ กษัตริย์ทั้ง ๔ เสด็จถึงเจตรัฐ โดยวันที่เสด็จออกนั่น เอง เพื่ออนุเคราะห์พระกุมารทั้งสอง. [๑๑๑๑] กษัตริย์ทั้ง ๔ พระองค์นั้น ทรงดำเนิน สิ้นมรรคายืดยาว เสด็จถึงเจตรัฐอันเป็นชนบทเจริญ มั่งคั่ง มีมังสะและข้าวดี ๆ เป็นอันมาก. พระศาสดาตรัสว่า [๑๑๑๒] สตรีชาวนครเจตรัฐ เห็นพระนางมัทรี ผู้มีศุภลักษณ์เสด็จมาก็พากันห้อมล้อมกล่าวกันว่า พระแม่เจ้านี้เป็นสุขุมาลชาติหนอ มาเสด็จดำเนิน พระบาทเปล่า เคยทรงคานหามสีวิกามาศและราชรถ แห่ห้อม วันนี้ พระนางเจ้ามัทรีต้องเสด็จดำเนินใน ป่าด้วยพระบาท. [๑๑๑๓] พระยาเจตราชทั้งหลายได้ทัศนาเห็น พระเวสสันดร ต่างก็ทรงกรรแสงเข้าไปเฝ้า กราบทูล ถามว่า ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ พระองค์ทรง พระสำราญไม่มีโรคาพาธแลหรือ พระองค์ไม่มีความ ทุกข์แลหรือ พระราชธิดาของพระองค์หาพระโรคา- พาธมิได้แลหรือ ชาวนครสีพีก็ไม่มีทุกข์หรือ ข้าแต่ พระมหาราชา พลนิลายของพระองค์อยู่ ณ ที่ไหน กระบวนรถของพระองค์อยู่ ณ ที่ไหน พระองค์ไม่มี ม้าทรง ไม่มีรถทรง เสด็จดำเนินมาสิ้นทางไกล พวก อมิตรมาย่ำยีหรือ จึงเสด็จมาถึงทิศนี้.