พระไตรปิฎก

พระราชาทรงพิโรธข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไปยังเขาวงกต ขอท่านทั้งหลายจงให้ข้าพเจ้าทราบโอกาสเป็นที่อยู่ใน ป่านั้นเถิด. พวกกษัตริย์ทูลว่า [๑๑๒๑] เชิญเถิด ราชฤาษีทั้งหลายผู้ทรงบูชาไฟ มีพระทัยตั้งมั่น ประทับอยู่ ณ ประเทศใด ข้าพระ- พุทธเจ้าทั้งหลายจักกราบทูลประเทศนั้นให้ทรงทราบ เหมือนอย่างผู้ฉลาดในหนทาง ฉะนั้น ข้าแต่พระมหา- ราชา โน่นภูเขาศิลาชื่อว่าคันทมาทน์ อันเป็นสถานที่ ที่พระองค์พร้อมด้วยพระโอรส พระธิดาและพระชายา สมควรจักประทับอยู่ พระเจ้าข้า. [๑๑๒๒] พระยาเจตราชทั้งหลายก็ทรงกันแสง พระเนตรนองด้วยอัสสุชล กราบทูลพระเวสสันดรให้ ทรงสดับว่า ข้าแต่พระมหาราชา จากนี้ไป ขอเชิญ พระองค์ทรงบ่ายพระพักตร์ไปทางทิศอุดร เสด็จสัญจร ตรงไปยังสถานที่ ที่มีภูเขานั้น ข้าแต่พระองค์ผู้ทรง พระเจริญ ลำดับนั้นพระองค์จักทรงเห็นภูเขาเวปุล- บรรพต อันดารดาษไปด้วยหมู่ไม้นานาพันธุ์ มีเงา ร่มเย็น เป็นที่รื่นรมย์ใจ ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระ- เจริญ พระองค์เสด็จล่วงเลยเวปุลบรรพตนั้นแล้ว ถัด นั้นไป จักได้ทรงเห็นแม่น้ำอันมีนามว่าเกตุมดีเป็น แม่น้ำลึก ไหลมาจากซอกเขา เกลื่อนกล่นไปด้วยฝูง ปลาหลากหลาย มีท่าน้ำราบเรียบดี มีน้ำมาก พระองค์