พระไตรปิฏก

(ชาวเจตราชกราบทูลว่า)

{๑๑๒๑} [๑๙๐๐] เชิญเถิด ราชฤๅษีทั้งหลายผู้ทรงบูชาไฟ

มีพระทัยตั้งมั่นประทับอยู่ ณ ประเทศใด

ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายจักกราบทูลประเทศนั้น

ขอให้ทรงทราบเหมือนอย่างผู้ฉลาดในหนทางฉะนั้นเถิด

[๑๙๐๑] ข้าแต่มหาราช โน่น ภูเขาคันธมาทน์ที่เป็นศิลาล้วน

ซึ่งเป็นสถานที่ประทับอยู่ของพระองค์

พร้อมด้วยพระโอรสทั้งหลายและพระชายา

{๑๑๒๒} [๑๙๐๒] พระยาเจตราชทั้งหลายต่างก็ทรงกันแสง

มีพระเนตรนองด้วยพระอัสสุชล

กราบทูลพระเวสสันดรให้ทรงทราบว่า ข้าแต่มหาราช

จากนี้ไป ขอเชิญพระองค์ทรงบ่ายพระพักตร์

ตรงไปทางทิศเหนือเถิด

[๑๙๐๓] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระเจริญ ต่อจากนั้น

พระองค์จักทรงทอดพระเนตรเห็นภูเขาเวปุลละ

ซึ่งดารดาษไปด้วยหมู่ไม้นานาพันธุ์

มีเงาร่มเย็น น่ารื่นรมย์ใจ

[๑๙๐๔] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระเจริญ

พระองค์เสด็จเลยภูเขาเวปุลละนั้นไป

จากนั้นก็จะทอดพระเนตรเห็นแม่น้ำเกตุมดี

ซึ่งเป็นแม่น้ำลึก ไหลมาจากซอกเขา

[๑๙๐๕] เกลื่อนกล่นไปด้วยฝูงปลามากมาย

มีท่าน้ำราบเรียบดี มีน้ำมาก

พระองค์จะได้สรงสนานและเสวย ณ ที่นั้น

ปลุกปลอบพระโอรสและพระชายาให้สำราญพระทัย