พระไตรปิฎก

ประทักษิณภรรยา สมาทานวัตรมีหน้านองด้วยน้ำตา หลีกไปสู่นครอันเจริญรุ่งเรืองของชาวสีพี เที่ยวแสวง หาทาสทาสี. [๑๑๓๓] พราหมณ์ชูชกไปในนครนั้นแล้ว ได้ ถามประชาชนที่มาประชุมกันอยู่ในที่นั้น ๆ ว่า พระ- เวสสันดรราชประทับอยู่ ณ ที่ไหน เราทั้งหลายจะไป เฝ้าพระองค์ผู้บรมกษัตริย์ ณ ที่ไหน ชนทั้งหลายผู้มา ประชุมกันอยู่ ณ ที่นั้นได้ตอบพราหมณ์นั้นว่า ดูก่อน ท่านพราหมณ์พระเวสสันดรบรมกษัตริย์ ถูกพวกท่าน เบียดเบียน เพราะทรงให้ทานมากไป ต้องทรงพา พระราชโอรส พระราชธิดา และพระอัครมเหสีไป ประทับอยู่ ณ เขาวงกต. [๑๑๓๔] พราหมณีนั้นผู้มีความติดใจในกาม ถูกนางพราหมณ์ตักเตือนได้เสวยทุกข์เป็นอันมากใน ป่าอันเกลื่อนกล่นไปด้วยสัตว์ร้ายเป็นที่เสพอาศัยแห่ง แรดและเสือเหลือง แกถือไม้เท้าสีเหมือนผลมะตูม อีกทั้งเครื่องบูชาไฟและเต้าน้ำ เข้าไปสู่ป่าใหญ่ โดย ทางที่ได้ทราบข่าวซึ่งพระหน่อกษัตริย์ผู้ประทานตาม ประสงค์ เมื่อพราหมณ์นั้นเข้าไปสู่ป่าใหญ่ถูกสุนัข ล้อมไล่ ตาแกร้องเสียงขรม เดินหลงทางห่างออกไป ไกล ลำดับนั้น พราหมณ์ผู้โลภในโภคะ ไม่มีความ สำรวม (ถูกสุนัขล้อมไล่) หลงทางที่จะไปสู่เขาวงกต (และนั่งอยู่บนต้นไม้) ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า