พระไตรปิฏก

[๑๙๔๔] ฉันจักนำพระกุมารทั้ง ๒ มาให้เป็นทาส

พระกุมารทั้ง ๒ องค์นั้นเป็นผู้ไม่เกียจคร้าน

จักปรนนิบัติเธอทั้งกลางคืนและกลางวัน

{๑๑๓๒} [๑๙๔๕] พราหมณ์ชูชกผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของพรหม

ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว ก็สวมรองเท้า พร่ำสั่งเสียต่อไป

ทำประทักษิณภรรยาแล้ว

[๑๙๔๖] พราหมณ์นั้นสมาทานวัตร มีน้ำตานองหน้า

หลีกไปยังนครอันเจริญรุ่งเรืองของชาวกรุงสีพี

เที่ยวไปแสวงหาทาส

{๑๑๓๓} [๑๙๔๗] พราหมณ์ชูชกนั้นไปในเมืองนั้นแล้ว

ได้ถามชนทั้งหลายผู้มาประชุมกันอยู่ในที่นั้นว่า

พระราชาเวสสันดรประทับอยู่ที่ไหน

เราจะไปเฝ้าพระองค์ผู้เป็นกษัตริย์ได้ที่ไหน

[๑๙๔๘] ชนเหล่านั้นผู้มาประชุมกัน ณ ที่นั้น

ได้ตอบพราหมณ์ชูชกนั้นไปว่า

พราหมณ์ พระเวสสันดรบรมกษัตริย์

ถูกพวกท่านเบียดเบียน เพราะทรงบริจาคทานมากเกินไป

จึงถูกขับไล่ไปจากแคว้นของพระองค์

บัดนี้ ประทับอยู่ ณ เขาวงกต

[๑๙๔๙] พราหมณ์ พระเวสสันดรผู้เป็นกษัตริย์

ถูกพวกท่านเบียดเบียน เพราะทรงบริจาคทานมากเกินไป

จึงทรงพาพระโอรสและพระชายา

ไปประทับอยู่ ณ เขาวงกต

{๑๑๓๔} [๑๙๕๐] พราหมณ์ชูชกนั้นเป็นผู้มีความติดใจในกาม

ถูกนางพราหมณีอมิตตตาตักเตือน

จึงได้เสวยทุกข์เป็นอันมากในป่าที่มีสัตว์ร้ายพลุกพล่าน

เป็นที่อาศัยอยู่ของแรดและเสือเหลือง