พระไตรปิฎก

อจุตฤาษีอยู่ในอาศรมนั้นฟันเขลอะ มีผมเกลือกกลั้ว ธุลี ทรงเพศเป็นพราหมณ์ มีขอสำหรับสอยผลไม้ เครื่องบูชาไฟและชฎา นุ่งห่มหนังเสือ นอนเหนือ แผ่นดิน บูชาไฟ ลุงไปถึงแล้วเชิญถามท่านเถิดท่าน จักบอกหนทางให้แก่ลุง. [๑๑๔๓] ชูชกเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพราหมณ์ ได้ ฟังคำของเจตบุตรดังนี้แล้ว มีจิตยินดีเป็นอย่างยิ่ง กระทำประทักษิณเจตบุตรแล้วได้เดินทางตรงไป ณ สถานที่อันอจุตฤาษีสถิตอยู่. จบจุลวนวรรณนา [๑๑๔๔] ชูชกพราหมณ์ภารทวาชโคตรนั้น เมื่อ เดินไปตามทางที่เจตบุตรพรานป่าแนะให้ ก็ได้พบ อจุตฤาษี ครั้นแล้วได้เจรจาปราศรัยกับอจุตฤาษี ไต่ ถามถึงทุกข์สุขว่า พระคุณเจ้าไม่มีโรคาพาธเบียดเบียน หรือ เป็นสุขสบายดีหรือ เยียวยาอัตภาพด้วยการ แสวงหาผลไม้สะดวกหรือ มูลมันผลไม้มีมากหรือ เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานจะมีน้อยกระมัง ใน ป่าอันเกลื่อนกล่นไปด้วยเนื้อร้ายไม่มีกล้ำกลายเข้ามา รบกวนแหละหรือ. อจุตฤาษีกล่าวว่า [๑๑๔๕] ดูก่อนพราหมณ์ เราไม่มีโรคาพาธ เบียดเบียน เราเป็นสุขสบายดี เยียวยาอัตภาพด้วยการ แสวงหาผลไม้สะดวกดี มูลมันผลไม้ก็มีมาก อนึ่ง