พระไตรปิฎก

ศัตรู หมู่ที่ ๓ ชื่อว่า ปิยาปุตตา ปิยานันทา ย่อมร่ำ ร้องถวายพระพรให้พระราชโอรส พระราชธิดาและ พระอัครมเหสีจงเป็นที่รักของพระองค์ ขอพระองค์ จงเป็นที่รักของพระราชโอรสพระราชธิดาและพระ- อัครมเหสี ทรงชื่นชมโสมนัสต่อกันและกัน ดอกไม้ ทั้งหลายย่อมตั้งเรียงรายกันอยู่ เหมือนพวงมาลัยที่เขา ร้อยไว้ หมู่ไม้เหล่านั้น ย่อมปรากฏดังยอดธงชัยมีดอก สีต่าง ๆ กัน ดังนายช่างผู้ฉลาดเก็บมาร้อยกรองไว้ พระเวสสันดรเจ้า พร้อมด้วยพระราชโอรสพระราชธิดา และพระมเหสีทรงเพศเป็นพราหมณ์ ทรงขอสำหรับ สอยผลไม้เครื่องบูชาไฟและชฎา ทรงนุ่งห่มหนัง เสือ บรรทมเหนือแผ่นดิน ทรงบูชาไฟประทับอยู่ ณ อาศรมใด เมื่อท่านบ่ายหน้าไปทางทิศอุดร จะได้เห็น อาศรมนั้น. ชูชกกล่าวว่า [๑๑๔๑ ] เออก็ข้าวสตูผงอันระคนด้วยน้ำผึ้งและ ข้าวสตูก้อนมีรสหวานอร่อยของลุงนี้ อันนางอมิตต- ดาจัดแจงให้แล้ว ลุงจะแบ่งให้แก่เจ้า. เจตบุตรกล่าวว่า [๑๑๔๒] ข้าแต่ท่านพราหมณ์ จงเอาไว้เป็น เสบียงทาง ขอเชิญท่านจงรับน้ำผึ้งกับขาเนื้อย่าง จากสำนักของข้าพเจ้านี้ เอาไปเป็นเสบียงทางอีกด้วย และขอท่านจงไปตามสบายเถิด หนทางนี้เป็นทาง เดินได้คนเดียว ตรงลิ่วไปถึงอาศรมของอจุตฤาษี แม้