Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 542

เล่ม มมร. 64 หน้า 542 ข้อ 1156
[๑๑๕๖] อนึ่ง ที่ใกล้สระนั้น มีนกมากมาย มี ขนปีกงามวิจิตร มีเสียงไพเราะเสนาะโสต ย่อมปรา- โมทย์อยู่กับคู่เคียงส่งเสียงกู่ก้องร้องหากันและกันอนึ่ง ที่ใกล้สระนั้น มีฝูงสกุณาทิชาชาติส่งเสียงร้องไพเราะ ไม่ขาดสาย มีตางามประกอบด้วยเบ้าตาขาว มีขนปีก ขนหางงามวิจิตร อนึ่ง ที่ใกล้สระนั้นมีฝูงนกยูง ส่ง เสียงร้องไพเราะไม่ขาดสาย มีสร้อยคอเขียว ส่งเสียง ร้องหากันและกัน ไก่เถื่อน ไก่ฟ้า นกเปล้า นก นางนวล เหยี่ยวดำ เหยี่ยวนกเขา นกกาน้ำ นก แขกเต้า นกสาลิกา อนึ่ง ที่ใกล้สระนั้น มีนกเป็น อันมาก เป็นพวก ๆ คือ เหลือง แดง ขาว นกหัสดี- ลิงค์ พระยาหงส์ทอง นกกาน้ำ นกแขกเต้า นก ดุเหว่า นกออก หงส์ขาว นกช้อนหอย นกเค้าแมว ห่าน นกยาง นกโพระดก นกต้อยตีวิด นกพิราบ หงส์แดง นกจากพราก นกเป็ดน้ำ นกหัสดีลิงค์ ส่ง เสียงร้องน่ารื่นรมย์ใจ เหล่าสกุณาทิชาชาติดังกล่าว แล้ว ต่างก็ส่งเสียงกู่ร้องหากัน ทั้งเช้าและเย็นเป็น นิรันดร์ อนึ่งที่ใกล้สระนั้นมีสกุณาทิชาชาติมากมายสี ต่าง ๆ กัน ย่อมบันเทิงอยู่กับคู่เคียง ส่งเสียงกู่ก้อง ร้องเข้าหากันและกัน อนึ่ง ที่ใกล้สระนั้น มีสกุณา ทิชาชาติมากมายสีต่าง ๆ กัน ทุก ๆ ตัวต่างส่งเสียงอัน ไพเราะระงมไพร ที่ใกล้สองฝั่งสระมุจลินท์ อนึ่ง ที่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka