พระไตรปิฎก

ใกล้สระนั้นมีสกุณาทิชาชาติชื่อว่าการเวกมากมาย ย่อมปราโมทย์อยู่ลับคู่เคียง ส่งเสียงกู่ก้องร้องหากัน และกัน อนึ่ง ที่ใกล้สระนั้นมีสกุณาทิชาชาติชื่อว่า การเวก ทุก ๆ ตัวต่างส่งเสียงอันไพเราะระงมไพร อยู่ที่สองฝั่งสระมุจลินท์ ป่านั้นเกลื่อนกลาดไปด้วย เนื้อทรายและเนื้อฟาน เป็นสถานที่เสพอาศัยของช้าง พลายและช้างพัง ดาษดื่นไปด้วยเถาวัลย์นานาชนิด และเป็นที่อาศัยของฝูงชะมด อนึ่ง ที่ป่านั้น มีธัญญ- ชาติมากมาย คือ หญ้ากับแก้ ลูกเดือย ข้าวสาลี อ้อย มิใช่น้อยเกิดเองในที่ไม่ได้ไถ ทางนี้เป็นทาง เดินได้คนเดียว เป็นทางตรงไปจนถึงอาศรม คนผู้ ไปถึงอาศรมของพระเวสสันดรนั้นแล้ว ย่อมไม่มี ความหิวกระหายหรือความไม่ยินดี พระเวสสันดรเจ้า พร้อมด้วยพระโอรส พระธิดา และมเหสี ทรงเพศ นักบวชอันประเสริฐ ทรงขอสำหรับสอยผลไม้ เครื่อง บูชาไฟและชฎา ทรงนุ่งห่มหนังเสือ บรรทมเหนือ แผ่นดิน ทรงบูชาไฟประทับอยู่ ณ อาศรมใด เมื่อ ท่านบ่ายหน้าไปทางทิศอุดรจะได้เห็นอาศรมนั้น. [๑๑๕๗] ชูชกผู้เป็นเผ่าพันธุ์ แห่งพราหมณ์ครั้น สดับถ้อยคำของอจุตฤาษี กระทำประทักษิณ มีจิตชื่น ชมโสมนัส อำลามุ่งหน้าไปยังสถานที่ประทับของ พระเวสสันดร. จบมหาวนวรรณนา