พระไตรปิฎก

แล้วจึงไปในเวลาเช้า ดูก่อนพราหมณ์ ท่านจงพาเอา ลูกรักทั้งสอง อันประดับด้วยดอกไม้ต่าง ๆ ตกแต่ง ด้วยของหอมนานา พร้อมด้วยมูลมันและผลไม้หลาย ชนิดไปเถิด. ชูชกทูลว่า [๑๑๖๔] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมทัพ ข้าพระองค์ ไม่ชอบใจการพักอยู่ ข้าพระองค์ยินดีจะไป แม้อันตราย จะพึงมีแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอทูลลาไปทีเดียว เพราะว่าธรรมดาสตรีเหล่านี้เป็นผู้ไม่สมควรแก่การขอ ย่อมทำอันตรายต่อบุญของทายกและลาภของยาจก ย่อมรู้มารยา ย่อมรับสิ่งทั้งปวงโดยข้างซ้าย เมื่อฝ่า พระบาทบำเพ็ญทานด้วยพระราชศรัทธา ฝ่าพระบาท อย่าได้ทรงเห็นพระมารดาของพระปิโยรสทั้งสองเลย ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ พระมารดาของพระปิโย- รสนั้นพึงกระทำแม้อันตรายได้ ข้าพระองค์ขอทูลลา ไปทีเดียว ขอพระองค์จงตรัสเรียกพระลูกแก้วทั้งสอง นั้นมาอย่าให้พระลูกแก้วทั้งสองได้ทันเห็นพระชนนีเลย เมื่อพระองค์ทรงบำเพ็ญทานด้วยพระราชศรัทธา บุญ ย่อมเจริญด้วยอาการอย่างนี้ ขอพระองค์ตรัสเรียก พระลูกแก้วทั้งสองนั้นมา อย่าให้พระลูกแก้วทั้งสอง ได้ทันเห็นพระชนนีเลย ข้าแต่พระราชา พระองค์ทรง ประทานทรัพย์ คือพระโอรสพระธิดาแก่ยาจกเช่น ข้าพระองค์แล้ว จักเสด็จไปสวรรค์.