Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 557

เล่ม มมร. 64 หน้า 557 ข้อ 1183
เร็วพลัน โอ้หนอ พระเจ้าแม่ผู้ทรงเพศดาบสินี ทรง นำมูลผลาหารมาจากป่า ได้ทรงเห็นอาศรมอันว่าง เปล่า ก็จักทรงมีทุกข์ พระมารดาเที่ยวแสวงหามูล- ผลาหารจนล่วงเวลา คงได้มาไม่น้อย คงไม่ทรงทราบ ว่าลูกทั้งสองถูกพราหมณ์ ผู้แสวงหาทรัพย์หยาบช้า ร้ายกาจผูกมัดเฆี่ยนตีดังหนึ่งนายโคบาลทุกตีโคฉะนั้น เออก็วันนี้ ลูกทั้งสองพึงได้เห็นพระมารดาเสด็จกลับมา จากการแสวงหามูลผลาหารในเวลาเย็น พระมารดาพึง ประทานผลไม้อันเจือด้วยน้ำผึ้งแก่พราหมณ์ ในกาล- นั้น พราหมณ์นี้หิวกระหายไม่พึงเร่งให้เราทั้งสองเดิน นัก เท้าทั้งสองของเราฟกบวมหนอ พราหมณ์ก็เร่งให้ เรารีบเดิน พระกุมารทั้งสองทรงรักใคร่ ในพระ มารดา ทรงกรรแสงพิลาปอยู่ ณ ที่นั้นด้วยประการ ดังนี้. จบกุมารบรรพ พระศาสดาตรัสว่า [๑๑๘๓] เทวดาเหล่านั้นได้ฟังสองพระกุมารทรง พิลาปร่ำรำพันแล้ว จึงได้กล่าวกะเทพบุตรทั้ง ๓ ว่า ท่านทั้ง ๓ จงแปลงเพศเป็นสัตว์ดุร้ายในป่า คือ เป็น ราชสีห์ ๑ เสือโคร่ง เสือเหลือง ๑ อย่าให้พระราช บุตรีเสด็จกลับจากการแสวงหามูลผลาหารในเวลาเย็น ได้ ท่านทั้งหลายอย่าให้สัตว์ร้ายในป่าอันเป็นแว่น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka