พระไตรปิฎก

แคว้นของพวกเรา เบียดเบียนพระราชบุตรีได้ ถ้า ราชสีห์ เสือโคร่งและเสือเหลือง พึงเบียดเบียนพระ นาง ผู้ทรงศุภลักษณ์ พระชาลีกุมารก็ไม่พึงมี พระ กัณหาชินากุมารีจะพึงมีแต่ที่ไหน พระนางผู้สมบูรณ์ ด้วยลักขณาจะพึงเสื่อมเสียโดยส่วนทั้งสอง คือ พระ- ภัศดาและพระลูกรัก เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายจง กระทำอารักขาให้ดี. พระนางมัทรีตรัสว่า [๑๑๘๔] เสียมของเราหล่นลงแล้ว และตาเบื้อง ขวาของเราก็เขม่นอยู่ริก ๆ ต้นไม้ทั้งหลายที่เคยมีผล ก็กลายเป็นไม่มีผล ทิศทั้งปวงก็ทำให้เราฟั่นเฟือนลุ่ม หลง เมื่อเรากลับบ่ายหน้ามาสู่อาศรมในเวลาเย็น เมื่อ พระอาทิตย์จะอัศดงคต ๓ สัตว์ร้ายก็ปรากฏยืนขวาง ทาง พระอาทิตย์ก็คล้อยลงต่ำ และอาศรมก็ยังอยู่ไกล หนอ ก็มูลผลาผลอันใดที่เราจักนำไปแต่ป่านี้ พระ- เวสสันดรและลูกน้อยทั้งสองพึงเสวยมูลผลาผลนั้น โภชนะอื่นไม่มี พระจอมกษัตริย์นั้นจักประทับอยู่ใน บรรณศาลาพระองค์เดียว คงทรงปลอบประโลมให้ ลูกน้อยทั้งสองผู้กระหายหิวให้ยินดี คอยทอดพระเนตร ดูเราผู้ยังไม่มาถึง เป็นแน่แท้ ลูกน้อยทั้งสองของเรา ผู้กำพร้ายากไร้ในเวลาเย็นอันเป็นเวลาดื่มน้ำมัน จัก คอยดื่มน้ำนม ดังลูกเนื้อที่กำลังดื่มนม ฉะนั้น เป็น แน่แท้ ลูกน้อยทั้งสองของเราผู้กำพร้ายากไร้ ใน