Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 569

เล่ม มมร. 64 หน้า 569 ข้อ 1199 1200 1201
พระนางมัทรีทูลว่า [๑๑๙๙] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ หม่อมฉัน นุโมทนาปุตตทานอันอุดมของฝ่าพระบาท ฝ่า- พระบาททรงพระราชทานปุตตทานอันอุดมแล้ว จงยัง พระหฤทัยให้เลื่อมใส ขอจงทรงบำเพ็ญทานยิ่ง ๆ ขึ้น ไปเถิด ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่ของประชุมชนในหมู่ มนุษย์ซึ่งมักเป็นคนตระหนี่เหนียว ฝ่าพระบาทพระ- องค์เดียวผู้ผดุงสีพีรัฐให้เจริญ ได้ทรงบำเพ็ญปิยปุตต- ทานแก่พราหมณ์แล้ว. [๑๒๐๐] ปฐพีก็บันลือลั่นเสียงสนั่นบันลือไปถึง ไตรทิพย์ สายฟ้าแลบอยู่แปลบปลาบโดยรอบ เสียง สะท้านปรากฏ ดังหนึ่งว่าเสียงภูเขาถล่มทลาย. [๑๒๐๑] เทพเจ้าสองหมู่ ผู้สิงสถิตอยู่ที่นารท- บรรพต ถวายอนุโมทนาแก่พระหน่อทศพลเวสสันดร นั้นว่า พระอินทร์ พระพรหม ทั้งท้าวเวสวัณมหา- ราช และเทพเจ้าขาวดาวดึงส์สวรรค์พร้อมด้วยพระ อินทร์ทุกถ้วนหน้า ย่อมถวายอนุโมทนาพระนางเจ้า มัทรีผู้ทรงพระรูปพระโฉมอันอุดม เป็นพระราชบุตรี ผู้มียศ ทรงถวายอนุโมทนาปุตตทานอันอุดมของ พระเวสสันดรราชฤาษี ด้วยประการฉะนี้แล. จบมัทรีบรรพ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka