Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 570

เล่ม มมร. 64 หน้า 570 ข้อ 1202 1203 1204
พระศาสดาตรัสว่า [๑๒๐๒] ลำดับนั้น เมื่อราตรีสิ้นไป พระอาทิตย์ อุทัยขึ้นมา เวลาเช้าท้าวสักกเทวราชทรงแปลงเพศ เป็นอย่างพราหมณี ได้ปรากฏแก่สองกษัตริย์นั้น. ท้าวสักกเทวราชตรัสว่า [๑๒๐๓] พระคุณเจ้าไม่มีโรคาพาธหรือหนอ พระคุณเจ้าทรงพระสำราญดีหรือ ทั้งมูลมันผลไม้มี มากหรือ เหลือบยุงและสัตว์เสือกคลานมีน้อยแลหรือ ในป่าอันเกลื่อนกล่นไปด้วยพาลมฤคไม่มีมาเบียดเบียน แลหรือ. พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๒๐๔] ดูก่อนพราหมณ์ เราทั้งหลายไม่มี โรคาพาธเบียดเบียน อนึ่งเราทั้งหลายเป็นสุขสำราญดี เราเยียวยาอัตภาพด้วยการหาผลาหารสะดวกดีทั้งมูล มันผลไม้ก็มีมาก เหลือบ ยุง สัตว์เสือกคลานก็มีน้อย อนึ่ง ในป่าอันเกลื่อนกล่นไปด้วยพาลมฤค ก็ไม่มีมา เบียดเบียนแก่เรา เมื่อพวกเรามาอยู่ในป่า มีชีวิตอัน ตรมเตรียมมาตลอด ๗ เดือน เราพึงเห็นท่านผู้เป็น พราหมณ์บูชาไฟ ทรงเพศอันประเสริฐ ถือไม้เท้าสี ดังผลมะตูม และลักจั่นน้ำนี้เป็นคนที่สอง ดูก่อน พราหมณ์ ท่านมาดีแล้ว อนึ่งท่านมิใช่มาร้าย ดูก่อน ท่านผู้เจริญ เชิญท่านเข้าไปภายในเถิด เชิญล้างเท้า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka