Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 577

เล่ม มมร. 64 หน้า 577 ข้อ 1218 1219 1220
พระเจ้าสญชัยตรัสว่า [๑๒๑๘] ท่านมีถ้อยคำดูดดื่มเพียงไร จึงได้เด็ก สองคนนี้มา ท่านควรทำให้เราเชื่อโดยเหตุที่ชอบ ใคร ให้ลูกน้อยทั้งหลาย อันเป็นอุดมทาน ให้ทานนั้นแก่ ท่าน. ชูชกทูลว่า [๑๒๑๙] พระองค์ใดเป็นที่พึ่งของเหล่ายาจกผู้ มาขอ ดังธรณีเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย พระองค์นั้น คือ พระเวสสันดรราชซึ่งเสด็จไปอยู่ป่า ได้พระราช- ทานพระราชโอรส และพระราชธิดาแก่ข้าพระองค์ พระองค์ได้เป็นที่รับรองของเหล่ายาจกผู้มาขอ เหมือน สาครเป็นที่รับรองแห่งแม่น้ำทั้งหลายซึ่งไหลลงไป ฉะนั้น พระองค์นั้น คือ พระเวสสันดรราชซึ่งเสด็จ ไปอยู่ป่า ได้พระราชทานพระราชโอรสและพระราช- ธิดาแก่ข้าพระองค์. พวกอำมาตย์ทูลว่า [๑๒๒๐] ดูก่อนท่านผู้เจริญทั้งหลาย พระราชา ยังทรงครองเรือนอยู่เป็นผู้มีศรัทธา ทรงกระทำ ธรรมไม่สมควรหนอ พระเวสสันดรถูกขับไล่ออกไป อยู่ป่า พึงพระราชทานพระราชโอรสและพระราชธิดา อย่างไรหนอ ท่านผู้เจริญทั้งหลายมีประมาณเท่าใด ซึ่งมาประชุมกันอยู่ในสมาคมนี้ จงพิจารณาเรื่องนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka