Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 576

เล่ม มมร. 64 หน้า 576 ข้อ 1215 1216 1217
ดังนี้ว่า ไม่นานนักดอก สมเด็จพระบิดาบังเกิดเกล้า ของพระองค์ จักเสด็จมาทรงเยี่ยมพระองค์ ครั้นตรัส พระดำรัสเท่านี้แล้ว ท้าวสุชัมบดีมฆวาฬเทวราช ทรง พระราชทานพรแก่พระเวสสันดรแล้ว ได้เสด็จกลับ ไปยังหมู่สวรรค์. จบสักกบรรพ พระเจ้าสญชัยตรัสว่า [๑๒๑๕] นั่นหน้าของใครหนองามยิ่งนัก ดัง ทองคำอันนายช่างหลอมด้วยไฟสุกใส หรือดังแท่ง ทองคำอันละลายคว้างที่ปากเบ้า ฉะนั้น เด็กทั้งสอง คนนี้มีอวัยวะคล้ายคลึงกัน มีลักษณะคล้ายคลึงกัน คน หนึ่งคล้ายคลึงพ่อชาลี คนหนึ่งเหมือนแม่กัณหาชินา ทั้งสองคนมีรูปเสมอกัน ดังราชสีห์ออกจากถ้ำทอง ฉะนั้น เด็กสองคนนี้ปรากฏเหมือนดังหล่อด้วยทองคำ เทียว. [๑๒๑๖] ดูก่อนภารทวาชพราหมณ์ ท่านนำเด็ก ทั้งสองคนนี้มาจากไหนหนอ ท่านมาจากไหน ลุถึง แว่นแคว้นของเราในวันนี้. ชูชกทูลว่า [๑๒๑๗] ข้าแต่พระเจ้าสญชัยสมมติเทพ กุมาร ทั้งสองนี้มีผู้ให้แก่ข้าพระองค์ด้วยความพอใจ ตั้งแต่ วันที่ข้าพระองค์ได้สองกุมารนี้มา คืนวันนี้เป็นคืนที่ ๑๕
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka