Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 589

เล่ม มมร. 64 หน้า 589 ข้อ 1248 1249 1250
ทั้งสองเป็นอยู่อย่างฝืดเคือง ชีวิตเป็นอยู่ได้ด้วยการ เที่ยวแสวงหามูลผลาผล ข้าแต่มหาราช นายสารถี ทรมานม้าให้หมดฤทธิ์ ฉันใด ข้าพระบาททั้งสองย่อม เป็นผู้ถูกทรมานให้หมดฤทธิ์ ฉันนั้น ความสิ้นฤทธิ์ ย่อมทรมานข้าพระบาททั้งสอง ข้าแต่พระมหาราช เมื่อข้าพระบาททั้งสองผู้ถูกเนรเทศโศกเศร้าอยู่ในป่า เนืองนิตย์ เนื้อหนังก็ซูบซีด เพราะมิได้เห็นพระชนก ชนนี. [๑๒๔๘] ทายาทผู้มีมโนรถยังไม่สำเร็จของฝ่า พระบาทผู้จอมสีพีรัฐ คือชาลีและกัณหาชินา ทั้งสอง ตกอยู่ในอำนาจของพราหมณ์ผู้มุทะลุหยาบช้า มัน ต้อนตีเอาชาลีกัณหาชินาทั้งสองนั้นเหมือนดังโค ถ้า พระองค์ทรงทราบหรือทรงได้สดับข่าวลูกทั้งสองของ พระราชบุตรีนั้น ขอได้ทรงพระกรุณาตรัสบอกแก่ ข้าพระบาทโดยเร็วพลัน ดังหมอรีบพยาบาลคนที่ถูก งูกัดฉะนั้นเถิด. พระเจ้าสญชัยตรัสว่า [๑๒๔๙] กุมารทั้งสองนั้น คือ ชาลีและกัณหา ชินา พ่อได้ให้ทรัพย์แก่พราหมณ์ไถ่มาแล้ว ดูก่อน ลูกรัก อย่ากลัวไปเลย จงเบาใจเถิด. พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๒๕๐] ข้าแต่สมเด็จพระบิดา ฝ่าพระบาทไม่ มีโรคาพาธหรือหนอ ทรงพระสำราญดีหรือ พระจักษุ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka