Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 552

<< | หน้าที่ 552 | >>
คือพ่อชาลีและแม่กัณหาชินา ทั้ง ๒ องค์

ยังตกอยู่ในอำนาจของพราหมณ์ผู้หยาบช้า

มันเฆี่ยนตีพ่อชาลีและแม่กัณหาชินาทั้ง ๒ นั้นเหมือนเฆี่ยนตีโค

[๒๓๘๕] ถ้าพระองค์ทรงทราบ

หรือทรงได้สดับข่าวลูกทั้ง ๒ ของพระราชบุตรีนั้น

ขอได้ทรงกรุณารีบตรัสบอกแก่หม่อมฉันทั้งหลายด้วยเถิด

เหมือนหมอรีบพยาบาลคนผู้ถูกงูกัด

(พระเจ้าสญชัยตรัสว่า)

{๑๒๔๙} [๒๓๘๖] กุมารทั้ง ๒ คือ พ่อชาลีและแม่กัณหาชินา

พ่อได้ให้ทรัพย์แก่พราหมณ์แล้วไถ่ถอนมา

ลูกรัก ลูกอย่าได้กลัวเลย จงเบาใจเถิด

(พระเวสสันดรทูลถามว่า)

{๑๒๕๐} [๒๓๘๗] ข้าแต่พระบิดา พระองค์ไม่มีโรคเบียดเบียนหรือ

ทรงพระสำราญดีหรือ

พระจักษุของพระมารดาของข้าพระองค์ยังไม่เสื่อมหรือ

(พระเจ้าสญชัยตรัสว่า)

{๑๒๕๑} [๒๓๘๘] ลูกรัก พ่อสบายดี ไม่มีโรคเบียดเบียน

อนึ่ง จักษุแม่ของเจ้าก็ไม่เสื่อม

(พระเวสสันดรทูลถามว่า)

{๑๒๕๒} [๒๓๘๙] ราชพาหนะของพระองค์ที่เขาเทียมแล้วยังมั่นคงหรือ

ราชพาหนะยังนำภาระไปได้หรือ

ชนบทเจริญดีอยู่หรือ ฝนไม่แห้งแล้งหรือ

(พระเจ้าสญชัยตอบว่า)

{๑๒๕๓} [๒๓๙๐] ราชพาหนะของเราที่เทียมแล้วยังมั่นคง

ราชพาหนะยังนำภาระไปได้

ชนบทก็เจริญดี และฝนก็ไม่แล้ง


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka