Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 591

เล่ม มมร. 64 หน้า 591 ข้อ 1255 1256
[๑๒๕๕] ก็พระโอรสทั้งสองผู้เสด็จมาโดยสวัสดี แต่ที่ไกล ทอดพระเนตรเห็นพระนางเจ้ามัทรี ก็คร่ำ ครวญวิ่งเข้าไปหา ดังหนึ่งลูกโคน้อยวิ่งเข้าไปหาแม่ ฉะนั้น ส่วนพระนางเจ้ามัทรีพอทอดพระเนตรเห็น พระโอรสทั้งสองผู้เสด็จมาโดยสวัสดี แต่ที่ไกล ทรง สั่นระรัวไปทั่วพระกาย เหมือนแม่มดผีสิง ฉะนั้น น้ำมันก็ไหลออกจากพระถันทั้งคู่. [๑๒๕๖] เมื่อพระญาติทั้งหลายมาพร้อมกันแล้ว ขณะนั้นได้เกิดเสียงสนั่นกึกก้อง ภูเขาทั้งหลายสั่น สะท้าน แผ่นดินไหวสะเทือน ฝนตกลงเป็นท่อธาร ครั้งนั้น พระเวสสันดรราชได้สมาคมร่วมด้วยพระญาติ คือ พระราชา พระเทวี พระโอรส พระสุณิสาและ พระราชนัดดาทั้งสองพระองค์ พระญาติทั้งหลายมา ประชุมพรักพร้อมกันแล้ว ณ กาลใด. ในกาลนั้นได้ เกิดความอัศจรรย์น่าขนพองสยองเกล้า ประชาราษฎร์ ทั้งปวงพร้อมใจกันประนมมืออัญชลี ถวายบังคมพระ- มหาสัตว์คร่ำครวญวิงวอนพระเวสสันดรและพระนาง เจ้ามัทรี ในป่าอันน่าหวาดกลัวว่า พระองค์เป็นพระ- ราชาผู้เป็นใหญ่แห่งข้าพระบาททั้งหลาย ขอทั้งสอง พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดรับเสวยราชสมบัติเป็น พระราชาแห่งข้าพระบาททั้งหลายเทอญ. จบฉขัตติยบรรพ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka