Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 593

เล่ม มมร. 64 หน้า 593 ข้อ 1262
พระยาปัจจยนาคเป็นพระคชาธาร ครั้งนั้นเหล่าสหชาติ โยธาหาญทั้งหกหมื่นสวมสอดสรรพาวุธและประดับ สรรพาภรณ์ล้วนด้วยทอง เป็นสง่างามน่าดู ต่างชื่นชม ยินดี แวดล้อมพระมหากษัตริย์ผู้เป็นจอมทัพ ลำดับ นั้น เหล่าพระสนมกำนัลของพระเจ้าสีพีมาประชุม พร้อมกัน เชิญพระมัทรีให้โสรจสรงด้วยสุคนธวารี แล้วทูลถวายพระพรว่า ขอพระเวสสันดรจงทรงอภิ- บาลรักษาพระแม่เจ้า ขอพระชาลีและพระกัณหาชินา ทั้งสองพระองค์จงทรงบำรุงรักษาพระแม่เจ้าต่อไป อนึ่ง ขอพระเจ้าสญชัยมหาราช จงทรงคุ้มครองรักษา พระแม่เจ้ายิ่งขึ้นไป เทอญ. [๑๒๖๒] ก็พระเวสสันดรบรมกษัตริย์และพระ- มัทรี กลับมาได้ดำรงในสิริราชสมบัตินี้ตามเดิมแล้ว ทรงระลึกถึงความลำบากขณะที่เสด็จไปประทับอยู่ใน ป่าในกาลก่อน จึงรับสั่งให้นำกลองนันทภรีไปตีประ- กาศที่เวิ้งว้างหว่างเขาวงกต อันเป็นรัมณียสถาน ก็ พระเวสสันดรบรมกษัตริย์และพระมัทรี กลับมาได้ ดำรงในสิริราชสมบัตินี้ตามเดิมแล้ว พระมัทรีผู้สม- บูรณ์ด้วยลักขณา ทรงระลึกถึงความลำบากขณะที่ เสด็จไปประทับอยู่ในป่าในกาลล่อน ครั้นได้ทรง ประสบพระโอรสพระธิดาก็มีพระทัยปราโมทย์ เกิด โสมนัส ก็พระเวสสันดรบรมกษัตริย์และพระมัทรีผู้มี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka