Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 620

เล่ม มมร. 64 หน้า 620 ข้อ 1269
แห่งการยุทธ์แม้ทุกอย่าง. บทว่า ทนฺตึ ได้แก่ ประกอบด้วยการฝึกจนใช้ได้ ตามชอบใจ. บทว่า สวาลวีชนึ ได้แก่ ประกอบด้วยพัดวาลวีชนี. บทว่า สุปตฺเถยฺยํ ได้แก่ พร้อมด้วยเครื่องลาด. บทว่า สาถพฺพนํ ได้แก่ พร้อมด้วยหมอช้าง. บทว่า สหตฺถิปํ ความว่า พร้อมด้วยคนเลี้ยงคือคน บำรุงช้างและคนดูแลรักษาช้าง ๕๐๐. สกุล. ก็และครั้นกราบทูลอย่างนี้แล้ว ได้กล่าวอย่างนี้อีกว่า พระเวสสันดรนั้นควรพระราชทานข้าวน้ำและ ผ้านุ่ง ผ้าห่ม เสนาสนะ เพราะว่าของนั้นสมควรแก่ พราหมณ์ทั้งหลาย พระเวสสันดรนี้เป็นพระราชาสืบ วงศ์มาแต่พระองค์ เป็นผู้ทำความเจริญแก่สีพีรัฐ ข้าแต่ พระเจ้าสญชัย พระเวสสันดรผู้พระราชโอรสพระราช ทานช้างเสียทำไม ถ้าพระองค์จักไม่ทรงทำตามคำอัน นี้ของชาวสีพี ชะรอยชาวสีพีจักพึงทำพระองค์กับ พระราชโอรสไว้ในเงื้อมมือของตน. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วํสราชาโน ได้แก่ เป็นมหาราชมา ตามเชื้อสาย. บทว่า ภาเชติ ได้แก่ พระราชทาน. บทว่า สิวิหตฺเถ กริสฺ- สเร ความว่า ชนชาวสีพีรัฐทั้งหลายจักทำพระองค์กับพระราชโอรสในมือ ของตน. พระเจ้าสญชัยได้ทรงสดับดังนั้น ทรงสำคัญว่าชาวเมืองเหล่านี้จักปลง พระชนม์พระเวสสันดร จึงตรัสว่า ถึงชนบทจะไม่มี และแม้แว่นแคว้นจักพินาศไปก็ ตามเถิด เราก็ไม่พึงเนรเทศพระโอรสผู้หาความผิดมิได้ จากแคว้นของตนตามคำของชาวเมืองสีพี เพราะลูก เกิดแต่อุระของเรา และเราไม่พึงประทุษร้ายในโอรส
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka