Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 649

เล่ม มมร. 64 หน้า 649 ข้อ 1269
อาการเตรียมตรมในโลก หม่อมฉันจักต้องไปอย่าง แน่นอน. อนึ่งบุรุษไม่สมควรอยู่ร่วมกับสตรีหม้ายที่เขาทิ้ง แล้ว บุรุษไรเล่าจะจับมือถือแขนสตรีหม้ายที่เขาไม่ ต้องการคร่ามา เหล่าบุรุษจิกหย่อมผมของสตรีหม้าย มาแล้วเอาเท้าเขี่ยให้ล้มลง ณ พื้น ให้ทุกข์เป็นอันมาก ไม่ใช่น้อยแล้วไม่หลีกไป เหล่าบุรุษต้องการสตรีหม้าย ผู้มีผิวขาว ถือตัวว่ารูปงามเลิศ ให้ทรัพย์เล็กน้อยฉุด คร่าสตรีหม้ายผู้ไม่ปรารถนาไป ดุจฝูงกาตอมจิกคร่า นกเค้าไปฉะนั้น. อีกอย่างหนึ่ง สตรีหม้ายเมื่ออยู่ในสกุลญาติอัน มั่งคั่ง รุ่งเรืองด้วยภาชนะทองคำ ไม่พึงได้ซึ่งคำกล่าว ล่วงเกิน แต่หมู่พี่น้องและเหล่าสหายว่า หญิงผู้หาผัว มิได้นี้ ต้องตกหนักแก่พวกเราตลอดชีวิต ฉะนี้ไม่มี เลย. I แม่น้ำไม่มีน้ำก็เปล่าดาย แว่นแคว้นไม่มีพระ- ราชาปกครองก็สูญเปล่า สตรีแม้มีพี่น้องตั้ง ๑๐ คน ถ้าเป็นหม้ายก็สูญหาย ธงเป็นเครื่องปรากฏแห่งราชรถ ควันเป็นเครื่องปรากฏแห่งไฟ พระราชาเป็นเครื่อง ปรากฏแห่งแว่นแคว้น ภัสดาเป็นเครื่องปรากฏแห่ง สตรี ความเป็นหม้ายเป็นอาการเตรียมตรมในโลก หม่อมฉันจักต้องไปอย่างแน่นอน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka