Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 744

เล่ม มมร. 64 หน้า 744 ข้อ 1269
อยากได้เหยื่อ ละลูกไว้ออกไปฉะนั้น แม่กลับมาก็ไม่ เห็นชาลีและกัณหาชินาลูกรักทั้งสองนั้น วันนี้แม่ไม่ เห็นชาลีและกัณหาชินาลูกรักทั้งสองนั้น ซึ่งมีรอยบาท ก้าวไปมาปรากฏอยู่ดุจรอยเท้าแห่งช้าง ข้างภูเขาและ กองทรายที่ลูกทั้งสองกองไว้ ยังเกลื่อนอยู่ในที่ไม่ไกล อาศรม แม่ไม่เห็นลูกทั้งสองซึ่งเคยเอาทรายโปรยเล่น จนกายขะมุกขะมอมไปด้วยฝุ่นวิ่งไปรอบๆ วันนี้แม่ ไม่เห็นชาลีและกัณหาชินาลูกรักทั้งสอง ซึ่งแต่ก่อน เคยต้อนรับแม่ผู้กลับจากป่ามาแต่ไกล วันนี้แม่ไม่เห็น ลูกทั้งสองซึ่งคอยรับแม่ แลดูแม่แต่ไกลดุจลูกแพะลูก เนื้อวิ่งมาหาแม่ของตนแต่ไกล ก็ผลมะตูมเหลืองนี้เป็น ของเล่นของลูกทั้งสองตกอยู่แล้ว วันนี้แม่ไม่เห็นชาลี และกัณหาชินาลูกรักทั้งสองนั้น ถันทั้งสองของแม่นี้ เต็มด้วยน้ำนม แต่อุระราวกะจะแตกทำลาย วันนี้แม่ ไม่เห็นชาลีและกัณหาชินาลูกรักทั้งสองนั้น ลูกชาย หรือลูกหญิงเลือกดื่มนมอยู่บนตักของแม่ราวกะถันข้าง หนึ่งของแม่จะยาน วันนี้แม่ไม่เห็นชาลีและกัณหาชินา ลูกรักทั้งสองนั้น. ลูกน้อยทั้งสองขะมุกขะมอมไปด้วยฝุ่นในสายัณห์ สมัย มาเกลือกกลิ้งไปมาบนตักแม่ แม่ไม่เห็นลูก ทั้งสองนั้น เมื่อก่อนอาศรมนี้นั้นปรากฏแก่เราราวกะ มีมหรสพ วันนี้แม่ไม่เห็นลูกทั้งสองนั้น อาศรม เหมือนจะหมุนไป นี่อย่างไร อาศรมสถานเงียบเสียง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka