พระไตรปิฎก

สมฺมา ฌาเยน สทฺทเห ความว่า แกอย่าทำมุสาวาท ต้องให้พวกข้าเชื่อ ด้วยเหตุการณ์โดยชอบทีเดียว. บทว่า ปุตฺตเก ความว่า ใครจะทำลูกน้อย ๆ ที่น่ารักของตนให้เป็นทานอันสูงสุดแล้วให้ทานนั้นแก่แก. ชูชกกราบทูลว่า พระราชาเวสสันดรพระองค์ใดเป็นที่พึ่งอาศัย ของยาจกทั้งหลาย ดุจธรณีเป็นที่พึ่งอาศัยของสัตว์ทั้ง หลาย หรือเป็นที่ไปมาของยาจกทั้งหลาย ดุจสาคร เป็นที่ไหลหลั่งไปมาแห่งแม่น้ำทั้งหลาย พระราชา- เวสสันดรพระองค์นั้น เมื่อเสด็จประทับแรม ณ ราว ไพร ได้พระราชทานพระโอรสพระธิดาแก่ข้าพระบาท. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปติฏฺาสิ ได้แก่ เป็นที่พึ่ง. อำมาตย์ทั้งหลายได้ฟังชูชกกล่าวดังนั้น เมื่อจะติเตียนพระเวสสันดร จึงกล่าวว่า เรื่องนี้พระราชาเวสสันดร ถึงมีพระราชศรัทธา แต่ยังครองฆราวาสวิสัย ทำไม่ถูก พระองค์ถูกขับจาก ราชอาณาจักรไปประทับอยู่ในป่า พึงพระราชทาน พระโอรสพระธิดาเสียอย่างไรหนอ. ท่านผู้เจริญทั้งหลายผู้มาประชุมกัน ณ ที่นี้ จง พิจารณาเรื่องนี้ดู พระราชาเวสสันดรเมื่อประทับอยู่ ในป่า พระราชทานพระโอรสพระธิดาเสียอย่างไร. พระราชาเวสสันดรควรพระราชทานทาส ทาสี ม้า แม่ม้าอัสสดร รถ ช้างตัวประเสริฐพระองค์ต้อง