Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 786

เล่ม มมร. 64 หน้า 786 ข้อ 1269
ของหม่อมฉัน ขอพระองค์เสด็จไปอภิเษกพระราช โอรสด้วยราชสมบัติ ด้วยพระองค์เองเถิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สิวิสุตฺตโม ได้แก่ เป็นผู้ประเสริฐที่ สุดของชาวสีพี. บทว่า สิญฺจ ความว่า อภิเษกด้วยราชสมบัติ เหมือนมหาเมฆ โปรยหยาดน้ำฝนฉะนั้น. พระเจ้าสญชัยได้ทรงสดับฟังพระชาลีตรัส จึงมีพระราชดำรัสเรียกหา เสนาคุตอมาตย์มาสั่งให้ตีกลองใหญ่ป่าวประกาศทั่วเมือง พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า แต่นั้นพระเจ้าสญชัยบรมกษัตริย์ตรัสกะเสนาบดี ว่า กองทัพ คือกองช้าง กองม้า กองม้า กองราบ จงผูกสอดศัสตราวุธ ชาวนิคม พราหมณ์ปุโรหิตจง ตามข้าไป แต่นั้นอมาตย์หกหมื่นผู้สหชาตของบุตรเรา งามน่าดู ประดับแล้วด้วยผ้าสีต่าง ๆ พวกหนึ่งทรงผ้า สีเขียว พวกหนึ่งทรงผ้าสีเหลือง พวกหนึ่งทรงผ้าสี แดงเป็นดุจอุณหิส พวกหนึ่งทรงผ้าสีขาว ผูกสอด ศัสตราวุธจงมาโดยพลัน เขาหิมวันต์ เขาคันธรและ เขาคันธมาทน์ ปกคลุมด้วยนานาพฤกษชาติ เป็นที่อยู่ แห่งหมู่ยักษ์ยังทิศทั้งหลายให้รุ่งเรืองฟุ้งตลบไปด้วย ทิพยโอสถ ฉันใด โยธาทั้งหลายผูกศัสตราวุธแล้ว จง มาพลันจงยังทิศทั้งหลายให้รุ่งเรืองฟุ้งตลบไปฉันนั้น จงผูกช้างหมื่นสี่พันเชือกให้มีสายรัดแล้วด้วยทองแท่ง เครื่องประดับแล้วด้วยทอง อันเหล่าควาญช้างถือโตมร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka