Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 65 หน้าที่ 459

เล่ม มมร. 65 หน้า 459 ข้อ 108
บทว่า ปุริเม วโยขนฺเธ เป็นต้น ท่านกล่าวด้วยสามารถแห่งวัย เป็นต้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อาสนา น วุฏฺหิสฺสามิ ความว่า จักไม่ลุกจากอาสนะที่นั่งแล้ว. บทว่า อฑฺฒโยคา ได้แก่ เรือนเพิง. บทว่า ปาสาทา ได้แก่ ปราสาทยาว. บทว่า หมฺมิยา ได้แก่ เรือนโล้น. บทว่า คุหาย ได้แก่ ถ้ำฝุ่น. บทว่า เลณา ได้แก่ ถ้าภูเขาทั้งที่มีขอบเขต และไม่มี. บทว่า กุฏิยา ได้แก่ กุฎีที่ฉาบทาเป็นต้น. บทว่า กูฏาคารา ได้แก่ เรือนที่ยกยอดขึ้นทำ. บทว่า อฏฺฏา ได้แก่ หอคอยบนหลังคาประตู. บทว่า มาฬา ได้แก่ โรงกลม. ที่อยู่อาศัยพิเศษอย่างหนึ่ง เชื่อ ว่า เรือนที่มีเครื่องกั้น บางท่านกล่าวว่า เรือนที่มีหลังคา ก็มี. บทว่า อุปฏฺานสาลา ได้แก่ หอประชุม หรือหอฉัน มณฑป เป็นต้นก็ปรากฏเหมือนกัน. บทว่า อริยธมฺมํ ได้แก่ ธรรมที่ปราศจากโทษ หรือธรรมของ พระอริยะทั้งหลาย คือ ของพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระ- สาวกทั้งหลาย. บทว่า อาหริสฺสามิ ได้แก่ จักนำมาใกล้จิตของเราด้วยศีล. บทว่า สมาหริสฺสามิ ได้แก่ จักนำมาเป็นพิเศษด้วยสมาธิ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka