พระไตรปิฎก

แห่งการรวบรวมพยัญชนะ ความอ่อน มิใช่ความไม่เรียบร้อยแห่งปาฐะ เพราะเป็นความไพเราะแห่งเหตุทั้งหลาย. บทว่า ปทานุปุพฺพตาเมตํ ความว่า ความเป็นลำดับแห่งบท ทั้งหลาย ชื่อว่าความเป็นไปตามลำดับบท อธิบายว่า ความเป็นลำดับแห่ง บท. บทว่า เมตํ ได้แก่ บทนั้น หากจะถามว่า บทไหน พึงตอบว่า บทว่า อิติ นี้ ม อักษรในบทว่า เมตํ นี้ ท่านกล่าวต่อบท. บทว่า กตฺถี โหติ ความว่า เป็นผู้มีปกติกล่าวยกตนว่า ข้าพเจ้า เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล. บทว่า กตฺถติ ความว่า ย่อมกล่าวโดยนัยที่กล่าวแล้ว. บทว่า วิกตฺถติ ความว่า ย่อมกล่าวมีอย่างต่าง ๆ. บทว่า กตฺถนา แปลว่า กล่าว. บทว่า อารโต ความว่า แต่ที่ไกล. บทว่า วิรโต ความว่า ยินดีด้วยความปราศจากด้วยลามารถก้าว ข้ามฐานะ. บทว่า ปฏิวิรโต ความว่า เป็นผู้ออกจากฐานะนั้นแล้วไม่ประกอบ โดยอาการทั้งปวงยินดีบรรดาบทเหล่านั้น อารตะ คือเหมือนเห็นปีศาจ แล้วหนีไป วิรตะ คือวิ่งไปรอบ ๆ เหมือนเมื่อช้างย่ำเหยียบ ปฏิวิรตะ คือ ย่ำยีเหมือนทหารต่อสู่กันสำเร็จแล้วไป. บทว่า ขีณาสวสฺส ได้แก่ ผู้มีอาสวะคือกิเลส สิ้นแล้ว.