เปลี่ยนแปลง อายตนะภายในเป็นต้น ท่านกล่าวด้วยสามารถแห่งอายตนะ
ภายในและอายตนะภายนอก กายของตนเป็นต้น พึงทราบว่าท่านกล่าว
ด้วยสามารถแห่งความเป็นไป และความเกิดขึ้นแห่งขันธปัญจกทั้งหลาย.
บทว่า สกตฺตภาโว ได้แก่ อัตภาพของตน.
บทว่า ปรตฺตภาโว ได้แก่ อัตภาพของผู้อื่น.
คาถาที่ ๒ มีเนื้อความดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ทิฏฺเ วา ได้แก่ ในความหมดจดเพราะรูปที่เห็นบ้าง ใน
เสียงที่ได้ยินเป็นต้น ก็นัยนี้.
บทว่า สญฺา ได้แก่ ทิฏฐิที่สัญญาให้เกิดขึ้น.
บทว่า อปรามสนฺตํ ความว่า ไม่ถือมั่นด้วยตัณหามานะและทิฏฐิ.
บทว่า อภินิวิสนฺตํ ความว่า ไม่ยึดมั่นด้วยตัณหามานะและทิฏฐิ
เหล่านั้น.
บทว่า วินิพนฺโธติ วา ความว่า หรือว่า ผูกพันด้วยมานะ.
บทว่า ปรามฏฺโติ วา ความว่า หรือว่า ถือมั่นด้วยความ
เที่ยงความสุขและความงามเป็นต้นแต่ผู้อื่น.
บทว่า วิกฺเขปคโต ท่านกล่าวด้วยสามารถอุทธัจจะ.
บทว่า อนิฏฺงฺคโต ท่านกล่าวด้วยสามารถวิจิกิจฉา.
บทว่า ถามคโต ท่านกล่าวด้วยสามารถอนุสัย.
บทว่า คติยา ท่านกล่าวด้วยสามารถ ภพที่จะพึงไป.
คาถาที่ ๓ มีเนื้อความดังต่อไปนี้ :-