พระไตรปิฎก

ปัญหา ค้านโดยนัยเป็นต้นว่า ท่านกล่าวคำปราศจากอรรถะ ท่านกล่าวคำ ปราศจากพยัญชนะ. บทว่า นินฺทาย โส กุปฺปติ ความว่า นรชนนั้นย่อมขัดเคือง ในเมื่อวาทะถูกเขาคัดค้าน และเพราะความติเตียนที่เกิดขึ้น. บทว่า รนฺธเมสิ ความว่า แสวงหาความผิดของผู้อื่นนั่นแล. บทว่า โถมนํ ได้แก่ กล่าวสรรเสริญ. บทว่า กิตฺตึ ได้แก่ กระทำให้ปรากฏ. บทว่า วณฺณหาริยํ ได้แก่ ยกย่องคุณความดี. บทว่า ปุพฺเพว สลฺลาปา ความว่า ก่อนที่จะโต้ตอบกันนั่นแหละ ชื่อว่า กถังกถา เพราะอรรถว่า คำนี้อย่างไร คำนี้อย่างไร ชื่อว่า กถังกถี เพราะอรรถว่า มีกถังกถา ถ้อยคำว่าอย่างไร. บทว่า ชโย นุโข เม ความว่า เราชนะ. บทว่า กถํ นิคฺคหํ ความว่า ข่มด้วยประการไร. บทว่า ปฏิกมฺมํ กริสฺสามิ ความว่า เราจักกระทำลัทธิของเรา ให้บริสุทธิ์. บทว่า วิเสสํ ความว่า ยิ่งเกิน. บทว่า ปฏิวิเสสํ ความว่า วิเศษบ่อย ๆ. บทว่า อาเวธิยํ กริสฺสามิ ความว่า จักกระทำความผูกพัน. บทว่า นิพฺเพธิยํ ความว่า ความปลดเปลื้อง คือ ความพ้น ความออกไปของเรา. บทว่า เฉทนํ ความว่า การตัดวาทะ.