พระไตรปิฎก

บทว่า อาโรปิโต เต วาโท ความว่า เรายกโทษไว้เบื้องบน ท่าน. บทว่า จร วาทปฺปโมกฺขาย ความว่า ท่านจงถือห่อข้าวเข้าไป หาท่านนั้น ๆ เที่ยวแสวงหายิ่งขึ้น หรือจงแก้ไขเพื่อต้องการเปลื้องวาทะ อีกอย่างหนึ่ง ท่านจงเปลื้องตนให้พ้นจากโทษที่เรายกขึ้น. บทว่า สเจ ปโหสิ ความว่า ถ้าท่านสามารถ. บทว่า อาเวธิกาย อาเวธิกํ ความว่า การกลับด้วยการกลับผูก มัด. บทว่า นิพฺเพธิกาย นิพฺเพธิกํ ความว่า ความปลดเปลื้องด้วย ความปลดเปลื้องจากโทษ คำมีอาทิอย่างนี้ว่า เฉเทน เฉทํ พึงประกอบ ตามที่ควรประกอบ เพราะมีนัยดังกล่าวแล้วในหนหลัง. บทว่า วิเสนิกตฺวา ความว่า ยังกองทัพกิเลสให้พินาศ. พระผู้มี พระภาคเจ้าตรัสเรียกปริพาชกนั้นว่า ปสูระ คาถาแม้นี้ว่า เยสีธ นตฺถิ ก็มีนิทเทสมีเนื้อความง่ายเหมือนกัน. บทว่า ปวิตกฺกํ ความว่า วิตกว่า เราจักมีชัยหรือหนอ เป็นต้น. บทว่า โธเนน ยุคํ สมาคมา ความว่า ถึงการจับคู่กับพระ พุทธเจ้าผู้กำจัดกิเลสแล้ว. บทว่า น หิ ตฺวํ สกฺขสิ สมฺปยาตเว ความว่า ท่านจักไม่อาจ เพื่อจะจับคู่กับพระพุทธเจ้าผู้มีปัญญาชื่อว่าโธนา เทียมทันเสมอเป็นหนึ่ง กับเรา คือจักไม่อาจจับคู่เพื่อเทียมทันเรานั้นได้เลย เหมือนหมาไนเป็นต้น ไม่อาจจับคู่เทียมทันกับราชสีห์เป็นต้นได้.