พระไตรปิฎก

กามฉันทะเป็นต้น. ก็ในที่นี้ จิต มีการรู้นิวรณ์ เป็น ลักษณะ, มีการเกิดก่อนและเป็นประธานในธรรมทั้งปวง เป็น กิจ, มีการเกิดขึ้นต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย เป็น ปัจจุปัฏฐาน, มีนามรูป เป็น ปทัฏฐาน. ๔๗. อรรถกถา ญาณวิวัฏญาณุทเทส ว่าด้วย ญาณวิวัฏญาณ คำว่า สุญฺเต ปญฺา - ปัญาในความว่าง ความว่า ปัญญาเป็นเครื่องตามความเห็นโดยความเป็นอนัตตา อันเป็นไปแล้ว ในอนัตตธรรมและธรรมอันเนื่องด้วยอนัตตะ เพราะอัตตะและธรรมะ อันเนื่องด้วยอัตตะเป็นของว่าง. บทว่า าณวิวฏฺเฏ าณํ - ญาณในความหลีกออกด้วย ญาณ ความว่า ญาณนั่นแหละย่อมหลีกออกจากความยึดมั่นถือมั่น ฉะนั้นจึงชื่อว่า วิวัฏฏะ - ญาณอันเป็นเหตุแห่งการหลีกออกด้วยญาณ นั้น.