พระไตรปิฎก

แล้ว ขณะนั้นเป็นเวลาเข้า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอันตรวาสกแล้ว ทรงถือ บาตรจีวร เสด็จพระพุทธดำเนินสู่พระนครราชคฤห์ พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ ใหญ่ จำนวน ๑๐๐๐ รูป ล้วนปุราณชฎิล. [๖๑] ก็โดยสมัยนั้นแล ท้าวสักกะจอมทวยเทพทรงนิรมิตเพศเป็น มาณพ เสด็จพระดำเนินนำหน้าภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข พลางขับ คาถาเหล่านั้น ว่าดังนี้:- คาถาสดุดีพระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า มีพระฉวีเสมอ ด้วยลิ่มทองสิงดี ทรงฝึกอินทรีย์แล้ว ทรง พ้นวิเศษแล้ว เสด็จประเวศสู่พระนครราช- คฤห์พร้อมด้วยพระปุราณชฎิลทั้งหลาย ผู้ฝึก อินทรีย์แล้ว ผู้พ้นวิเศษแล้ว. พระผู้มีพระภาคเจ้า มีพระฉวีเสมอ ด้วยลิ่มทองสิงคี ทรงพ้นแล้ว ทรงพ้นวิเศษ แล้ว เสด็จประเวศสู่พระนครราชคฤห์พร้อม ด้วยพระปุราณชฎิลทั้งหลาย ผู้พ้นแล้ว ผู้ พ้นวิเศษแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้ามีพระฉวี เสมอด้วยลิ่มทองสิงคี ทรงข้ามแล้ว ทรงพ้น วิเศษแล้ว เสด็จประเวศสู่พระนครราชคฤห์ พร้อมด้วยพระปุราณชฎิลทั้งหลาย ผู้พ้นแล้ว ผู้พ้น วิเศษแล้ว.